"Her bireyin hikayesi farklıdır ve ilişkilerin dışarıdan görünüşü sonsuz farklı şekilde olabilir. Ancak üç ortak etmen vardır:
1. Eski yaralar, yalnızca kötü muamele-zedeler değişim yönünde bir karar verdikten sonra, kendilerine saygı duymaya başladıktan ve içlerindeki çocuğun beklentilerinden kendilerini kurtarabildikten sonra iyileşebilir.
2. Ebeveynler, çocuklarının onları anlamasının ve bağışlamasının bir sonucu olarak kendiliğinden değişmezler. Gerçekten isterlerse kendi başlarına değişebilirler.
3. Bu yaraların acısı inkar edildiği sürece, ruh ve beden sağlığı açısından bunun bedelini ödeyecek biri olacaktır. Ya önceki kurban ya da onun çocukları ödeyecektir."
"Nefretin bizi hasta ettiği doğru değildir. Bastırılan, bağlarından kopan duygular bizi hasta edebilir ancak ifade edebildiğimiz bilinçli duygular bizi hasta etmez"
"Başka birini memnun etmeye çalıştığımız sürece asla doğru şeyi yapamayız. Yalnızca olduğumuz gibi olabiliriz ve ebeveynlerimizi bizi sevmeye zorlayamayız.Yalnızca çocuklarının taktığı maskeyi sevebilen ebeveynler vardır. Çocuk o maskeyi çıkardığı zaman, sıklıkla şu cümleyi söylediklerini duyarız: 'Senden bütün istediğim, eskisi gibi olman.'"
"En başından beri, annemle babam, kendi ebeveynlerinin onlardan esirgediği takdiri, dikkati ve sevgiyi onlara verme yönündeki üstü kapalı görevi bana vermişti. Bu çaba başarılı olsaydı, kendi gerçeğimden, kendi duygularımın hakikatinden vazgeçmem gerekecekti."
"Çocuklukta doğan beklentiler o kadar güçlü olabilir ki, nihayet anne ve babamızın olmamızı istediği gibi olmak ve böylece sevgi yanılsamasını sürdürmek için, bize iyiliği dokunacak her şeyden vazgeçeriz."