Hayır, şimdi hissettiğim şey utanç ya da suç değildi; her ikisinden de daha kuvvetli bir şeydi: pişmanlık. Bu duygunun ana özelliği hakkında hiçbir şey yapılamamasıdır: bir değişiklik yapılamayacak kadar çok zaman geçmiştir, çok hasar verilmiştir.
Şu çarpıcı nokta bana gençlikle yaşlılık arasındaki farklardan biri olabilirmiş gibi geliyor: gençken, kendimiz için farklı gelecekler yaratırız; yaşlandığımızdaysa başkaları için farklı geçmişler uydururuz.