yasaklı olan alan trajik alanlardır ya da daha doğru bir deyişle kutsal alanlardır. insanlığın bu alanı dışlamasının nedeni onu yüceltmektir.
yasak, ulaşılması engel olduğu her şeyi tanrısallaştırır.
kendi kendimizin ebedi yolcuları olarak, bizim için olduğumuz şeyden başka manzara yoktur. hiçbir şeye sahip değiliz, çünkü kendi kendimize sahip değiliz. hiçbir şeyimiz yok çünkü hiçbir şey değiliz. hangi ellerimi uzatayım, hem hangi evrene doğru? çünkü evren, bana ait değil: ben, evrenim.
yaratmak uğruna kendimi yok ettim; kendi içimde o kadar dışıma attım ki kendimi, kendimin dışında varlık sürüyorum artık. farklı oyuncuların farklı oyunlar oynadığı boş bir sahneyim ben.
madem hayatın bize tek verdiği inzivaya çekilmek için bir hücre, o zaman süsleyelim hücreyi, hiç olmazsa düşlerimizin gölgesiyle, karmaşık resimlerle ya da renklerle, unutuşumuzu da dışarıdaki duvarların kıpırtısızlığına işleyelim.
milyonlarca çocuğu bozucu, köreltici bir eğitimin pençesinde bırakıyorsunuz. erdem çiçekleri açabilecek bu körpe fidanlar gözleriniz önünde kurtlanıyor; büyüyüp suç işledikleri zaman, yani içlerine çocukluktan giren kötülük tohumları acı meyvelerini verdiği zaman ölüm cezasına çarpıtıyorsunuz onları. Sizin yaptığınız nedir biliyor musunuz? Asma zevkini tadabilmek için hırsızlık yaratmak.