Yine elime alıp bir çırpıda okuduğum, betimlemeleriyle duygusal tatmin yaşatan nadide bir kitap. Stefan Zweig umarım ruhun acı çekmiyordur, belli ki hayattayken çok çekmiş. Bu kitap aslında bir mektuptur bize ulaşan. Seneler önce binasına yeni taşınan birinin aşk bataklığına saplanan küçücük bir kızdır mektubu yazan kişi. Seneler geçer, büyür. Yorgun ve bitkin haldeyken yıllardır açığa çıkaramadığı duyguları kalem ve kağıt vasıtasıyla bizlerle buluşturur. Çektiği acıları, sevgisinin karşı tarafta karşılık bulmamasından ziyade karşı taraf için YOK olmasını ve en sonunda kabullenişini aktarıyor bize yazarımız.
-
Stefan Zweig, her bir kitabında aslında hikâyeden çok insanın duygularını bize yansıtıyor. Yaptığı betimlemelerle sanki bir film izliyormuş hissine kapılıyorum. Teşekkür ederim yaşattığın ve yaşatacak olduğun duygular için.