Saat 10.50 randevusu için 9.33' e alarm kurmuştum. Sonra 9.50' de randevum var diye 7.40 gibi kalktım. -Neredeyse hiç uyuyamadım.-8.15' te çıkmak için?
Ben demin hazırlanıyordum, annem beni aradı. Kalktığımı görmüştü.
+: "Ne oldu?"
-: "Hastaneye kaçta gideceksin?"
+: "9.15' te."
-: "Randevun 10.50 değil miydi?"
+: "Yoo, 9.50?"
-: "Emin misin, dün 10.50 diyordun. Bir bak." deyip kapatmasıyla ne yaşadığımı sorgulamaya başladım. Bir yandan bakıp anneme mesaj atıyorum.
Bir de 7.10 gibi bir titreşim sesi geliyordu. Sandım telefonu sessizde bıraktım ve alarm öyle çalıyor. Bir gözümle ucundan kol saatime bakıyorum: 7.15 sonra içimden "Yoksa bu saatte beni biri mi arıyor, nereden geliyor bu lanet ve uzun süreli ses? Bu saatte beni kimse arayamaz ki. Sus artık, açmıyorum işte anlasana. Hiçbir insanın acil durumda koşacağı ilk insan değilim. Niye öğleden önceee? Seni geberteceğim!" deyip en son baktım. Benimki değil. Ama titreşimde kalmış. 🙃 Ses açınca alarmı gördüm 9.33 vs. artık saçmalıklarla gördüğüm rüyalardan ve o olaydan sonra baya zaman geçmiş sandım. Odada ablam "Bu saatte ne yapıyorsun, iki saat önceden hazırlanmak ve sen, zıbar yat. 15-20 dk sana yeterdi. Fazlasından ödün vermezdin bir de sabah.." gibi bir şeyler de demişti ben de sessizce "Saat yaklaşıyor ben uyuyamadım diye kalktım. Bir de bir b.k kafalının uyanması 5-7 dk sürdü. İkinci yastığı kafama bastırırken onu bulamadım. Zor uyanıyorsan titreşim koyacağına müzik koysana! Çaldığı gibi elime alıp kapatan insanlar için varlıkları sivri sinek gibi."... deyince aramıştı işte.
Sinirlerim bozuldu. Sabah mallığıma dakikalarca kahkaha atıp sonra sinirden ağlayabilirdim. Saçma sapan rüyalarla başladı, o saatte işin ne ya, daha sonra gelseydin zaten uyuyalı 3-4 saat olmuştu. Ve hâlâ yatıyor diye hiçbir şey yapamıyorum,