Kübra
@onereader
44 okur puanı
Ağustos 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Gelgelelim her bir yaşamın eşsiz ve kırılgan olduğunun da farkındayım.
En tahammül edilemez olanı kişinin geleceği olarak gördüğü birinin geçmişin bir parçasına dönüşmesi.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Anneler dünyanın ilk yorumcuları ve tercümanlarıdır, "dil" bile olmayan bir dili yorumlayıp kelimelere dökerler, çocukların ,hareketlerini, hummalı mimiklerini ve binbir şekle bürünebilen, bir anlamdan bile yoksun olan, varlıklarını hiçe saydıkları yahut ket vurdukları sözcüklere dökülemeyen çığlıklarını yorumlayıp anlamlandırılar.
Kaygı: Kişinin "kendisi" i özgürlük olarak kavraması; insanın geçmişi ve geleceği arasındayken, kendisini, kendisiyle hiçlik arasında bir kayma olarak yakalaması, anlaması, bu yüzden de kendisini sürekli olarak seçme zorunluluğu içinde bulması, bu seçiş anını anlamlı kılacak değerlerin geçerliliğini garantileyecek hiçbir şey olmaması. Kierkegaard da, kaygıyı, insanın özgürlüğü karşısında bir baş dönmesi , göz kamaşması olarak niteler.(ç.n)
Benim onları gördüğüm kadarıyla yaratıcı insanlar, klasik Yunanlıların kullandığı terimi ödünç alacak olursam, "tanrısal delirme" ödülü uğruna, güvenceden yoksun kalma, duyarlık ve savunmasızlık cinsinden yüksek bir bedeli ödeyerek, kaygıyla yaşayabiliyor olmalarıyla ayırt ediliyorlar. Yokluktan kaçmadan, onunla karşılaşarak ve güreşerek, onu varlığı üretmeye zorluyorlar.
Tek başınalığın kaygısını, sürekli kışkırtılan oyalanma ile önlemek, Kierkegaard'ın güzel bir teşbihinde belirttiği gibi, geceleri tencere tava çalıp kurtları uzak tutmak için yeterince patırtı çıkartmaya çalışan ilk Amerikan göçmenlerinin tavrıdır. Bilinçdışımızın gelecek kavrayışları yaşamımıza alabilmek için, kendimize tek başına olabilme yetisini kazandırmak zorunda olduğumuz açık.