Bir Katilin Güncesi'ni Neden Okumalısınız
Bir katilin hikayesi bu kadar güzel anlatılabilir. Şimdi gelelim neden böyle söylüyorum şöyleki baş karakterimiz eskiden azılı bir katil ve arka bahçesini kurbanlarına mezarlık olarak kullanan katilimiz artık çok yaşlı ve alzheimera yakalanıyor. İlk okuduğumda biraz etkilenmiştim çünkü biraz psikopatça geliyordu. Eğer küçük yaştaysanız okumanızı önermem. Ancak bir şeylerin farkındaysanız okumalısınız.
Kitabı okuyalı bir yıl geçti, bu sebeple bazı olayları detaylı hatırlamıyorum. Kitap eğlenceli ve tatlı bir yaz aşkı gibi başlıyor ama bence bir noktadan sonra çok bozuldu. Ana karakterlerden de soğudum bir süreden sonra. Spoiler olmasın diye neler olduğunu anlatmayacağım. Kitabın dili akıcı, geçmiş ve şimdiki zaman anlatımı da sarıyor fakat ikinci yarıda, özellikle sonlara doğru yapılan hataları kapatmıyor bence.
Kitabın en büyük sorunlardan biri Delilah karakterini ele alıyışıydı benim için. Percy öne çıksın diye yapılmış gibi geliyor bana. Kafası genelde erkeklerde olan, Percy'nin aksine aşk işlerine daha erken girmiş bir karakter. Giyim tarzı da sanırım cesur ve çekici denilebilecek bir stil ve Percy'e göre daha açık giyiniyor ki bu bir sorun değil, istediğini giyer sonuçta. Ayrıca Percy kitap yazarken Delilah ona daha fazla cinsellik eklemesi gerektiğini söylüyor sanırım. Ya da tercih ettiği kitap tarzı öyleydi tam hatırlamıyorum.
Kitap sürekli Delilah'ı Percy'den daha aşağı bir kızmış gibi göstermeye çalışıyor. Yazar Delilah'ı sevdirmemeye çalışıyor gibiydi. Delilah'ı Percy ile arkadaş yapmak yerine gıcık popüler kız tropuna uygun yapsaymis en azından hiç sevmezdik.
Olayı detaylı anlatmayacağım spoiler olmasın ama bir noktada Percy,Delilah'a slutshaming yapıyor. Sonradan özür diliyor ama özür dilemesi bile yıllar sürüyor. Ayrıca Delilah'ın suçu olmayan bir olayda Percy'nin ona orospu muamelesi yapması yanlıştı bence, özürünü de yeterli bulmadım.
Sam ise Percy'den daha kötüydü. İdeal erkek gibi tasarlanmaya çalışılmış ama alakası bile yok. Tamamen red flag. Delilah'a yaptığı da hiç hoş değildi.
İlk yarısının hatrına 5 verdim, yaz kitabı okumak istiyorsanız başka kitap seçin bence, önermem.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Yalnızca Hazır Olanlar Okusun:Alıntı
Zamanında Amerika’da yasaklanmış bir kitap! burjuva toplumunu tüm cesaretiyle; sefaleti, imkansızlığı, cinselliği, tolumun çoğunluğunun iç dünyasını, sokakların insanlarla dolup taşması, ancak Paris sokaklarında insanlığa dair kalıntının kalmamasını çok güzel anlatmış. Henry Miller, Burjuva toplumunun bağırsaklarını kitaba boşaltarak ortalama çağın insanın nasıl güdüleriyle hareket ettiğini gözler önüne sermiş ve en çok bu çağın insanını tokatlama meşgalesi göstermiş.. hayat bir kere yaşanacaksa Miller bunu köküne kadar iyisiyle kötüsüyle yaşamış :d konunun akışı net değil ancak kitabın sonlarında bütün hikayesini neden tüm açıklığıyla anlattığını çok iyi anlıyorsunuz :) (okuyup görmenizi isterim.) kitaba başlamadan önce de bizi şöyle uyarıyor: “ Kitap değil bu. Karalama, iftira, haysiyete karşı bir saldırı. Sözcüğün alışılagelmiş anlamında kitap değil, hayır, uzun bir hakaret bu, Sanatın yüzüne tükürülmüş bir balgam; Tanrının, İnsanın, Kaderin, Zamanın, Aşkın, Güzelliğin ve başka ne isterseniz onun kıçına atılmış bir tekme.” Daha önce 
Charles Bukowski okuduysanız Miller’ı da seveceğinizi düşünüyorum. Şunu da söylemek istiyorum ki cinsellik çok fazla açık olarak vurgulanmamış evet bir cinsellik var ancak sizi rahatsız edeceğini düşünmüyorum.(okurken cinsellik rahatsız edecekse önermem) kitaptaki cinselliğin çoğunu toplum eleştirisi olarak okumak yerindedir. Kitaptan beğendiğim bir alıntıyı daha şuraya ekleyim: #306266691
Charles Bukowski okuduysanız Miller’ı da seveceğinizi düşünüyorum. Şunu da söylemek istiyorum ki cinsellik çok fazla açık olarak vurgulanmamış evet bir cinsellik var ancak sizi rahatsız edeceğini düşünmüyorum.(okurken cinsellik rahatsız edecekse önermem) kitaptaki cinselliğin çoğunu toplum eleştirisi olarak okumak yerindedir. Kitaptan beğendiğim bir alıntıyı daha şuraya ekleyim: #306266691
germeyen kitapları 'psikolojik gerilim' diye pazarlama işini azaltabilir miyiz ben yiyorum da..
Eden, koşusundan eve döndüğünde anahtarının kapıya uymadığını fark ediyor. zili çaldığında kapıyı isminin Eden olduğunu söyleyen ve kendisine korkunç derecede benzeyen bir kadın açıyor, arkasından da kocası geliyor ve ona onu tanımadığını burdan gitmezse polis çağıracağını şöylüyor. polis geldiğinde gerçek Eden'in kendisi olduğunu söylese de ne polis ne de kasabadakiler ona inanıyor. ortada kimliğini kanıtlayabilecek hiçbir şey yok
konu ÇOK iyiydi ama yazarın ottan çöpten gizem kasma çabasından kaynaklı harcandı.. asıl merak ettiğim şeylerin cevabını almak yerine onların üzerine bommmmboş umrumda olmayan gizemler eklendi, sonra asıl olaya merağım gitti. ortada bi gerilim yoktu, merak da kalmayınca öyle kuru kuru okumuş oldum
yazar, kitap boyunca karakterlerin başından beri bildikleri gerçekleri ve süreçte öğrendikleri bilgileri benden sakladı (mesela kadın mektubu açtı okudu ama bana ne yazdığını söylemedi. e abla eşek başı mıyım burda?), sonra kitabın sonunda bunları söyleyince de şok olmamı bekledi. şok yerine sinir oldum. neler döndüğünü bilmeyen bi bendim bi de köpekti herhalde(şaka)
"güvenilmez anlatıcı" falan diyenler vardır ama bence karakterler kendi iç düşüncelerinde bile gerçeğe ters şeyler düşünüyorlarsa bu "güvenilmez anlatıcı" olmuyor. okuyanı şok etmek için onu enayi yerine koymak oluyor🩷🩷
(uyduruk bi örnek vericem mesela adam, kadının ayakkabısı için "onun ayakkabısı" diye düşünüyor ama aslında ayakkabı başından beri kendisininmiş ve adam bunu biliyormuş. kendisinin olduğunu bildiği bir şey için yalnızken kafasının içinde "AYAKKABIM" diye düşünmesi gerekmez mi???. yüzeysel bi örnek ama kitapta ayakkabıyı temsil eden şey büyük bir şey)
çözülmesi gereken
Çok iyi diyemem çok berbatta diyemem sık sık tekrarlar ve aynı konuların etrafında dönmesi biraz sıktı. Okuduğuma pişman değilim Norveç edebiyatından bir eser okumuş oldum önerir miyim akıcı kitap sevenlere önermem.
Öncelikle bu kitabı bitirebildiğim için kendimi tebrik ediyorum.
Kitabın adı çok ilgimi çektiği için okumaya başlamıştım. Kitap insan ilişkilerinin ne kadar kırılgan ve karmaşık olduğunu anlatıyor ama çok karışık geldi bana. Thomas ve Teresa kısımları haricinde çok sıkıldım Prag ve savaşlar beni çok çekmedi. Daha çok aşk ilişkileri kısımlarımla ilgilendim. Önerir miyim, önermem. Sadece sonunu merak ettim diye devam ettim ama sonu da çok saçma bitti.
