Öncelikle bu kitabı bitirebildiğim için kendimi tebrik ediyorum.
Kitabın adı çok ilgimi çektiği için okumaya başlamıştım. Kitap insan ilişkilerinin ne kadar kırılgan ve karmaşık olduğunu anlatıyor ama çok karışık geldi bana. Thomas ve Teresa kısımları haricinde çok sıkıldım Prag ve savaşlar beni çok çekmedi. Daha çok aşk ilişkileri kısımlarımla ilgilendim. Önerir miyim, önermem. Sadece sonunu merak ettim diye devam ettim ama sonu da çok saçma bitti.
ARADIGIM SEY
9/10
bu kitap cok ani bir kararla aldigim bir kitapti. bunun yerine baska bir sey alacaktim ama iyiki almamisim. eskiden cok fazla kafa yordugum hala arada sirada urettigim teorilere benzer hikayeler var. hepsini bir oturusta okumanizi onermem hikayeler siz ihtiyac duydugunuzda kendini okutacaktir.
Annemin Uyurgezer Geceleri
Üç kuşak kadının hikâyesi…
En çok da anneanne Şehbal Targut’un yaşadıkları sarstı beni. Romanın anlatıcısı Şehnaz’a ise zaman zaman kızdım. Kendi ayakları üzerinde duran, başarılı bir akademisyen olmasına rağmen E.’ye karşı bu kadar taviz vermesi beni okurken öfkelendirdi.
Belki de bunun sebebi geçmişten taşıdığı yüklerdi. Çünkü bu romanda bir kez daha görüyoruz ki bazı hikâyeler annelerden kızlarına miras kalıyor.
Ayhan Targut Varlı ise dışarıdan bakıldığında örnek bir eğitimci ve anne. Ancak uyurgezer olduğu gecelerde ortaya çıkan sırlar, Şehnaz’ın hayatını derinden etkiliyor.
Romanda oldukça fazla geri dönüş (flashback) bulunuyor. Bu nedenle Ayfer Tunç okumaya ilk kez başlayacaklara bu kitabı önermem.
Kitabı bitirdiğimde derin bir nefes aldım ve geriye şu düşünce kaldı:
Kimse bulunmaz Hint kumaşı değil. Önce insan kendini sevmeli. Kendini seven insan, sevdiği kişiyi de incitmez.
Bir türlü sırasını tutturamadığım 
Ayfer Tunç kitaplarından aslında serinin 2. Kitabını ben en son okuyorum. İlk olarak 
Osman kitabından yani son kitaptan başlamış sonra 
Kapak Kızı okumuştum. Ki ilk kitap buymuş. Ve yanlış giden gömleğin düğmeleri gibi son olarakta bu kitabı okudum.
Diğer ikisini beğenmiştim her ne kadar konusu tarzım olmasa da. Bunu da beğenecektim ama bu kadar küfür etmeseydi…
Yani küfürden zaten hoşlanmıyorum hele kitap içinde… hadi bir iki tanesine artık alıştık okuyoruz bir şekilde ama kitap boyunca küfürler argolar diğer kısımlarından bahsetmiyorum bile…
Bana göre değilmiş elimde gezdireceğim önereceğim ve insan içinde hele okulda öğrencilerimin yanında okuyacağım bir kitap değilmiş…
Öğrenciler neler biliyordur diye düşünebiliriz ama onların bilmesi ve hatta konuşması bile önemli değil benim onlara önermem ya da göstermem kendi adıma çok uygun olmaz diye düşünüyorum..
Hikayesi, sürükleyiciliği ve küfür dışında anlatımı bile zevkliydi ama
Tavsiye edemiyorum
Ayfer Tunç kitaplarından aslında serinin 2. Kitabını ben en son okuyorum. İlk olarak Osman kitabından yani son kitaptan başlamış sonra Kapak Kızı okumuştum. Ki ilk kitap buymuş. Ve yanlış giden gömleğin düğmeleri gibi son olarakta bu kitabı okudum.
Diğer ikisini beğenmiştim her ne kadar konusu tarzım olmasa da. Bunu da beğenecektim ama bu kadar küfür etmeseydi…
Yani küfürden zaten hoşlanmıyorum hele kitap içinde… hadi bir iki tanesine artık alıştık okuyoruz bir şekilde ama kitap boyunca küfürler argolar diğer kısımlarından bahsetmiyorum bile…
Bana göre değilmiş elimde gezdireceğim önereceğim ve insan içinde hele okulda öğrencilerimin yanında okuyacağım bir kitap değilmiş…
Öğrenciler neler biliyordur diye düşünebiliriz ama onların bilmesi ve hatta konuşması bile önemli değil benim onlara önermem ya da göstermem kendi adıma çok uygun olmaz diye düşünüyorum..
Hikayesi, sürükleyiciliği ve küfür dışında anlatımı bile zevkliydi ama
Tavsiye edemiyorum
Puan vermedi
Sherrie Campbell Kitabı tam bitiremedim açıkçası çünkü beni aile ilişkilerimle ilgili daha da paniğe sürekledi. Çok keskin çıkarımlar var, gri alanlara hiç girilmemiş sadece siyahlar ve beyazlar var. Ailenizin toksik olup olmadığından emin değilseniz okumanızı önermem fakat aşırı travmatik ve ailesi ile ilişkiyi kesmek isteyen ve buna cesaret edemeyen insanlar için yol gösterici olabilir. Genellemelerden çok yazarın kendi deneyimi ve benzer deneyimler üstüne yoğunlaşılmış. Bitirmeyi düşünmüyorum açıkçası. 
Toksik Aile İlişkileri
Öncelikle kitap ilginç bir kitaptı. Olay odaklı değildi, ancak içinde yaşanan olayların çoğu, en azından benim için, oldukça tahmin edilebilirdi.
Kitap bir bütünlüğü olan 4 farklı öyküden oluşuyor aslında. Ve bu 4 öykü de 4 farklı kitabı merkezine alıyor. O kitapla ve yazarı ile ilgili birkaç bilgiyi de satırları arasına yerleştiriyor.
İlk bölüm Küçük Prens'i merkez alıyordu ve bu benim için tatlı bir detaydı çünkü en sevdiğim kitaplardan biriyle ilgili bir şeyler okumak güzeldi. Ancak hikaye genel olarak beni pek etkilemedi.
Beni asıl ve tek etkileyen öykü ikinci öykü oldu. Gerçekten neredeyse tüm bölümü ağlayarak okudum. Hikaye beni MAHVETTİ. Ayrıca oldukça güzel buldum.
Ancak üçüncü hikayeyi hiç sevmedim. Sıkıcı ve anlaşılmazdı, beni boğdu.
Dört ise bir kapanış ve çemberi tamamlayıştı. Mantığını beğensem de bölüm olarak yine beni etkilemedi.
Aslında kitabın ikinci bölümü hariç gerçekten sevdim diyebileceğim bir şeyi yok. Yer yer çevirisini de yetersiz buldum. Ayrıca Japon kültürüne uzak olmam sebebiyle bazı yerleri tam olarak anlayamadığımı hissettim.
Okuduğuma pişman değilim ama okumasam da olurdu gibi. Kimseye okuma demem ama kimseye önermem de. Öyle...
