Yeryüzü şarkım,sürmeli pencerem
Her sabah aynı soğuk
Her akşam aynı keder
Yastığını koklaya koklaya öğrendim
İnsan bir kere ölmüyormuş meğer...
Reklam
Seni unutacak ömrüm kalmadı
Bir soğuk zamanın akşamında
Dönüp yine sana başlıyorum...
Yüzüm bir gelecek atlası.Başım önde dönüyorum bütün yürüyüşlerden.Mavilik yitirdi hükmünü.İpi kopmuş bir boncuğum senden sonra.Bedeni olmayan bir zaman,odalarda. Canım ne kadar acıyorsa sözüm o kadar üşüyor.Ömür Hanım,Şahgülüm,Köroğlu'm... sana bir nefes olamayan şiirden de geçtim.
