Gurur Ve Önyargı
Jane Austen’in kendi hayatından izler taşıyan muhteşem bir kitap.Kendiside soylu birine aşık olur ancak aradaki statüden ötürü onlar hiç bir zaman kavuşamaz. Ancak ilk aşkı evlendiğinde doğan kız çocuğuna Jane ismini koyar.
Zaten Jane Austen aşkı böyle derin yaşamasaydı bu kitabı bu kadar muhteşem yazamazdı.
Kitaptaki en belirgin nokta kitap aşk kitabı olmasına rağmen full odak elizabeth ve Darcy etrafında dönmüyor. Tüm kız kardeşler kuzenler dayı yenge vs aktif olarak kitapta mevcut.Ayrıca mektuplaşma kısımlarını okumak bana apayrı tat verdi :) Okurken Lydia,Collinsler, Lady Catherine ve Wickhem’a nefret duyacaksınız.Şahsen ben o duyguyu birebir yaşadım.Ayrıca Elizabeth ile Darcy’nin başbaşa yaptığı o aşk dolu yürüyüşleri sanki kendim yaşıyormuş okudum ve içim kıpır kıpır oldu.Bir kitap ne kadar güzel olabilirse o kadar muhteşem.
Ayrıca filmide en iyi uyarlama arasında. Aşkı tekrardan hissetmek istiyorsanız bu kitabı mutlaka okuyun :)
Hepimiz Gökyüzü Olmak İstedik
Benim nezdimde bu kitabın tek kusuru Daren‘e çok az sahne yazmaları ya onlar çok az sahne yazıyor ya da olan sahneler bana yetmedi başka hiçbir kusur bulamıyorum çok sevdim çok beğendim
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
“Umut kayıp değil, yalnızca yanlış yerde aranıyor..”
Ve seri biter..
Final her ne kadar acele gelmiş olsa da çok severek okuduğum bir seri oldu.Yazarın anlatım tarzı, karakterlerin derinliği, içsel sorgulamalar hepsi çok iyiydi.Kurgu harikaydı.Bu kadar uçuk şeylerin bir tek bana aşırı mantıklı geliyor olmasını kesinlikle kabül etmiyorum :D Bence hepimize mantıklı göründüğü anlar vardı.İki puan kırmamın sebebi Goddard (ismini yanlış yazmış olabilirim) karakterinin her yaptığı şeyden yırtmasıydı.Böyle olunca da o karakter benim gözümde gerçekliğini yitiriyor. Yani hadi ama.Bir tane adam yahu.Bir orduyla falan da dolaşmıyor.Bir taneniz de bırakın indirmeyi teşebbüs bile etmediniz ya.Şaşıp kalıyorum.Tamam yine kazanan kötü olsun ama o kadar da kolay olmamalı her şey.Bi diğer sebep ise sonunun çok oldu bittiğe gelmiş olması.Yazar biraz daha uzatabilirdi.Ya da biraz daha yaymayı tercih edebilirdi.Ama öyle olmadı maalesef “Dur bi dakika ne oldu öyle, ay sakın yapma, aa gitti..” falan derken kitap bitiverdi.Olsundu.Çok daha zayıf seriler gördüm onlar bunun yanında solda sıfır kalır.
Ne olursa olsun bu seriyi şiddetle tavsiye ediyorum.Mantık çerçevesinden çıkmayan, anlatımı güzel bir bilimkurgu arıyorsanız hiç düşünmeden bu seriyi alın.Pişman olmayacaksınız.
Kitapta anlatılan her karakterin sırtında taşımakta zorlandığı bir sırrı, iyileşmemiş bir çocukluk yarası ya da geride bırakamadığı bir aşkı vardır. Gece Açan Çiçekler ismi de tam olarak burada anlam kazanır: Karakterler, duygularını ve gerçek kimliklerini herkesin içinde, yani "gündüz gözüyle" yaşayamazlar. Onlar ancak yalnız kaldıklarında, karanlık çöktüğünde ve kendi iç dünyalarına döndüklerinde (yani gece olduğunda) gerçek anlamda açılırlar, acılarıyla yüzleşirler.
bi kaç şiir dışında ,onlar muazzamlar kii ben asla şiir kitaplarına tahammül edemem , çok da okunası değil fazlaca betimliyor bi an Rus romanlarına gidip geliyorsunuz
Under The Mistletoe Collection serisinin birinci kitabı. Seri birbirinden bağımsız okunabiliyor ben ilk üçüncü kitabını okumuştum. Bu kitabı o kitaptan daha çok beğendim. Daha uzun daha ayrıntılıydı ve karakterleri daha çok tanıdık. Jamie ve Marc'ın geçmişine inip çocukluklarını dahi okuduk. Yıllar sonra bir noel gününde bir araya gelirler ve yıllar önceki yanlış anlaşılmaları oynadıkları bir oyun sayesinde çözerler. Onlar için çok güzel bir gün olur. Korkuların arkasına saklanılmış duygular gün yüzüne çıkar.
