"Neler yaşadığımı bilmiyorsun." Bir türlü anlamak istemediği şey de tam olarak buydu, bilmek istemiyordum! Bana ne anlatırsa anlatsın yaptıklarını ve yaşattıklarını haklı çıkarmayacaktı.
"Sana tavsiyem, tesisi nasıl başıma yıkacağınla ilgili planlar yapman." dedi. Ben daha söylediklerini kavrayamamışken üzerime eğildi ve dudaklarını kulağımın yakınına getirdi. "Çünkü kesinlikle senden etkileniyorum." diye fısıldayıp geriye çekildi.
Gözlerinde korku vardı, çok fazla korku. "Henüz hiç yaşamamışken ölmeyi düşünme." dedi. Gözlerim doldu ve yorgun bir şekilde gülümsedim. "Emin olun, ölmek için sizin kollarınız seçeneklerimin arasında değil."