onli betus
@onlibetus
Şu anda okuduğu kitap
Ömür boyu robot gibi çalışırlar
şimdi bitirdim kitabı. benim için ortalamanın bir tık üstünde bir kitaptı. güzeldi ama bayılmadım yani. kesinlikle okunabilir ama bence daha güzel kitaplar var ya. sonunda azıcık ters köşe oldum. aslında son 10 sayfaya kadar doğru düşünüyormuşum ama sonra dedim bu kadar da değildir. o kadarmış cidden. kitabın sonu da bir tık havada bitiyor o yüzden son söz koymuşlar bazı detayları orada fark ettim ben. vermek istediği mesaj güzeldi ama kitaba bayılamadım maalesef.
Reklam
yüzü pekte "normal" olmayan bir çocuğun hikayesi1000Kitap
merhabalar! bugün henüz bitirdiğim mucize kitabından bahsedeceğim. kısaca konusu yüzü pekte normal olmayan bir çocuğun, pekte normal olmayan hikayesi. yaşadığı şeyler, kurduğu ilişkiler ve hayatın ona on yaşında kattığı şeyler.
açıkçası pek bir beklentim yoktu kitaptan. biraz sıkıcı ama bana bir şeyler katabilecek bir kitap olduğunu düşünmüştüm ama tamamen yanılmışım. on yaşında bir çocuğun hikayesini okurken sayfaları bu kadar heyecanlı ve istekli çevirme sebebimi inanın bilmiyorum.
karakterlere tam anlamıyla bayıldım. august'un ailesi öyle sıcak bir ortam yaratıyordu ki. hep evlerinde koltuğun bir köşesinde oturduğumu düşledim. arkadaşlık ilişkileri çok tatlıydı. ilk kavgalarında jack'e ne kadar sinirlensem de sebepsiz en bayılarak okuduğum karakterlerden biriydi.
yazarak bütün karakterlerde empati kurulacak bir nokta verdiği için çok sinirliyim. okurken "ama şimdi o da haklı" demekten başka söz edemedim. karakterlerin çok yönlü yazılmasını seviyorum bu yüzden çok hoşuma gitti böyle yazması.
her bölümü başka karakterin ağzından okumamız da mükemmeldi. bazı kitaplarda bazı karakterleri düşüncelerini merakımdan çatlıyorum. bu kitapta bunu yaşamamak güzel.
kitap boyu aşırı üzüleceğimi hiç düşünmemiştim belki biraz duygulanırım falan diyordum. ama özellikle papatyanın ölümünde ağlamamı durduramadım. ölümünden çok yakınlarının bunu yaşama şekli üzdü beni çünkü bende yaşadım. kitabın son sayfalarında august'a karşı sanki benim kardeşimmiş gibi gururla doldum.
genel olarak güzel bir kitaptı. 9 vermek sebebimi ilk 50 sayfasını falan 5 günde okudum. başta biraz yavaş ilerledi benim için. dilinden kaynaklı değil de olayların oluş kısmından belki. dili bence gayet güzeldi bu arada. ben biraz yavaş okudum evet ama o biraz benden kaynaklı
kesinlikle bir yaş gurubuna hitap
kalpleri olmamasına rağmen kalp gibi atan inanılmaz canlılar: denizanaları
sizlere duyunca şaşırabileceğiniz daha bir sürü şey söyleyebilirim ama kitabı okurken öğrenmeniz daha hoş olur.
ben bu kitabı 4-5 sene önce ortaokula giderken okumuştum. bu ikinci okuyuşum oldu. yıllar içinde suzy'nin yaşadıklarına çok benzer şeyler yaşamış olduğumu fark ettim. bir insanın sen ne olduğunu dahi anlamadan hayatından çıkması ve daha kötüsü ölmesi. bunlar ağır konular. sadece birkaç ay içerisinde 4 yakınımı kaybetmiş olunca kitabın çoğunu gözlerim dolu dolu okumuş bulundum. zordu biraz.
kitapla ilgili tek keşkem franny'nin bakışından bir kere olsun suzy'i görememiş olmak. kitap boyunca kafayı yedim NE OLDU BIRDEN diye. ama bu sanırım suzy'le daha fazla empati yapabilmemizi sağladı çünkü bizde sadece onun bildiği kadarını biliyoruz.
hayatında bir kez olsun bir yakınını kaybetmiş birinin bu kitabı kendinden çok şey bularak okuyacağını düşünüyorum.
şanstandır ki suzy'nin ailesi gerçekten iyi insanlar. böyle bir durumda kafadan çatlayacak bir sürü insan tanıyorum çünkü. bırakın harekete geçmeyi hayalini bile kurdurmayacak türden korkunç insanlar.
suzy bana ortaokuldaki halimi hatırlattı. belki kendimden bu kadar çok parça gördüğüm için bu kadar hoşuma gitti.
kitap su gibi akıyor bu arada. bakmayin ben 8 günde bitirmişim ama tek oturuşta bile bitirebilirsiniz. icinde bir sürü bilgi bulunmasına ragmen okurken hiç sıkmadı beni. bu da büyük bir yetenek bence.
heyecandan patlıyorumm
az önce bitirdim ve ikinci kitaba geçmemek için kendimi çok zor tutuyorum. elimden bırakmayacağımı biliyorum çünkü.
uzun süredir elime kitap alıp doğru düzgün okuyamadığım için bu kitap ilaç gibi geldi bana. bazen durağanlaştı ama genel olarak elime alıp bırakmadığım bir kitap oldu. özellikle son 100 sayfa EFSANEYDİ. şakasız soluksuz okudum. kabul ediyorum biraz klişeydi AMA SEVIYORJM NAPAYIM. 14-20 yaş arasındaysanız romantik severim ama ondan ibarette olmasın diyorsanız bir şans verebilirsiniz hayal kırıklığına ugratmaz bence.
yorumuma gelecek olursak karakterlerin çoğunu sevdim ama bazı karakterleri ve ilişkilerini daha çok görmek istediğim oldu. o konuda biraz kalbim kırık. hammie'yi çok sevmeme rağmen emika ile ilişkilerini daha çok görmek isterdim. takımdaki diğer herkesle birlikte. genel olarak takımla olan ilişkisini derinleştiremedim ben.
ve hideo. bazen anlamakta o kadar güçlük çektim ki. pekala aralarında bir şeyler olacağını seziyordum ama ilk adımı asla ondan beklememiştim. hiç öyle biri değil gibiydi. VE BU ADAM MILYARDER YA daha önce hiç ilişkisi olmamış mı hiç magazine çıkmamış mı gerçekten. hideo karakteri zihnimde biraz havada kaldı. özellikle kardeşini anlattığı yerde onu gerçekten çok iyi anladım ama genel olarak garipti biraz karakteri. ne yapacağını kestiremiyordum. emika duygularını hissetse bile sanki ne hissettiğini bilmiyordum. bana çok garip anlar yaşattı yani. özellikle son konuşmalarını okurken şoka uğradım kendini o kadar açtığı insanı tek cümlesiyle silip tamam hadi sen yoluna ben yoluma ayarı çekmesi??! YA SEN HAYIRDIR HANI IKI DAKIKA ONCE ASIKTIK. hala seviyorum onu ama sonda beni baya hayal kırıklığına uğrattı.
sondaki kısmı biraz düşündüm ama her iki tarafta haklı gibi. kesinlikle kötü hissettiriyor orası ayrı. insanları etikle