Mizgin ORUÇÇİFTÇİ

Mizgin ORUÇÇİFTÇİ
@onlymizgin
-gökyüzününbirucundanbirucunauçsuzvebucaksızca-
İstediğiniz kadar anayasa ve seçim hakkı tanıyın. İstediğiniz kadar liberal yasalar getirin, sosyalizmin veya komünizmin mucizevi gücüne inanın. Eğer çocuklarınız küçük, önemsiz insanlar olarak hayata adım atıyorsa bir parlamentoya, her tür hak ve özgürlüğe sahip olmaları küçük, acıklı, biçimsiz bir hayat sürmelerini engellemez.
Sayfa 42·Kitabı okudu
Edebiyat
Ters Köşe Final Sevenler Buraya!
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯 Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Kazanç, kazanç, kazanç. Anne babalar çocuklarını hep daha iyi bir yere yerleştirmeye çalışır. Onlar için yumuşak ve sıcak bir yer hazırlarken, bunu sevgi ve yükümlülüklerini yerine getirme olarak görürler. Bu vesileyle Tolstoy'un şu güzel sözlerini anmak gerek: 'Toplumdaki şiddetli bozuklukların temel sebeplerinden biri, herkesin kendi hayatını düzenlemeye çalışması ama kimsenin daha iyi bir yaşam düzeni inşa etmeye gayret göstermemesidir.'
Sayfa 42·Kitabı okudu
Alıntı
İngilizlere has her şey moda oldu. Ancak küçük çocuklar ve olgunlaşmamış erkeklerde görüldüğü üzere yetişkinleri taklit etme arzuları onların eksiklikleri, hatta kötü alışkanlıklarıyla başlarlar. Sigara, ağır içkiler, yüksek sesle konuşmak ve saldırganlık gibi. Gelişmemiş, kültürel ve zihinsel olarak olgunlaşmamış halklar da hep böyledir. Onlar da İngilizlerin dış görünüşünü, genellikle komik ve hatta hastalıklı taraflarını alırlar. Onların kötü taraflarının kötü kopyaları gibidirler.
Sayfa 32·Kitabı okudu
Edebiyat
"Size şunu söylüyorum," diye devam etti Snellman, "İnsanlar ruhen hasta ve bu tehlikeli bir hastalık. Din bir insanın dünyayla, insanlarla, tarladaki her bir bitkiyle kurduğu bağın tezahürüdür. Bu bağlar yok olursa ne devlet, ne toplum, ne de insan ayakta kalabilir."
Sayfa 18·Kitabı okudu
Alıntı
Fakat Snellman biricik Suomi'sinin uyandırılmasını sadece öğretmenlerden beklemiyordu. Memurlar, doktorlar, rahipler, tüccarlar bir araya geldiğinde Snellman her zaman ve her yerde söz alıyordu: "Halkı unutmayın. Hepiniz halkın arasından çıktınız. Peki hangisini tercih ediyorsunuz şimdi? Eğitimsiz kardeşlerinizden kaçmayı mı, yoksa insanların yaşamlarını daha iyi hale getirmeyi mi? Kitlelerin kültürel uyanışı için ne yapıyorsunuz?"
Sayfa 16·Kitabı okudu
Alıntı