Özlem
@onlyozlem
itü
31 kütüphaneci puanı
324 okur puanı
Haziran 2017 tarihinde katıldı
Dan Brown’ın kaleminden okuduğum ilk eser.
Heyecanla, sayfalarını art arda çevirdiğim Başlangıç kısa bir zaman zarfını anlatıyor. Edmond Kirsch adlı dahi fütüristin bulduğu keşfin etrafında dönen olay örgüsü birçok karakterin de dahiliyetiyle hem karmaşıklaşıyor hem sadeleşiyor. Barselona’nın ruhunu buram buram yaşatırken, Gaudí gibi büyük bir mimara olan ilgimi katlayarak arttırıyor.
Kitabın akıcılığı, dilinin kolay anlaşılırlığı ve bir yandan bir çok bilgiyi vermesi beğendiğim şeylerin başında geliyor. Ters köşelerle okumak daha da zevkli oldu.
Peki, neden puan kırdım? 350li sayfaları aştıktan sonra artık gizemden sıkılmaya başladım. ‘Hadi, aydınlansın artık’ dediğim çok nokta oldu, her şey dozunda güzel. Bir de, gereksiz bir romantizm çabası var gibiydi ve bu beni rahatsız etti.
Genel olarak, beğendiğim bir kitap oldu. Dan Brown’ın diğer kitaplarına da şans vereceğim.
--spoiler-----
Kralın, Valdespino’yla ilgili itirafına çok şaşırdım. Hiç öyle bir itiraf beklemiyordum. Farklı ve güzel bir durumdu.
Yapay zekanın her şeyi planlayan taraf olması güzel bir sona bağlamaydı, vurucu bir sonla bitti.
Bir diğer konu, Edmond’ın buluşuna karşı olan beklentimiz çok artmıştı. Evrenin var oluşuyla ilgili kısım çok etkileyiciydi, ama nereye gidiyoruz kısmı… Çok etkileyici değildi.
---------------
Reklam
Distopik kurgunun dibi!
Kitabın son sayfasını çevirdikten sonra, sindirmek için yarım saat öylece oturdum. Neler okumuştum, neler yaşanmıştı öyle? Bu kadar karamsar bir dünyayı okumayı beklemiyordum…
Kitap okuyamadığım dönemlerin birinde (…) alışveriş merkezinde buluşacağım arkadaşlarımı beklerken vakit öldürmek için D&R'a girmiştim. Elime birkaç kitap alıp koltuklardan birine oturup her kitabın ilk birkaç sayfasına bakıyordum. Körlük'e sıra gelince sayfaları çevirmekte sabırsızlandım, hiç beklemediğim bir etkileyicilikte başlangıçla karşılaşmıştım. Sonuç; kitap satın alındı ve bir süre okunmayı bekledi.
Distopya türünü yıllardır okuyorum, belki de ilki Ay Günlükleri serisiydi. Ama asıl beni tedirgin eden, korkutan distopik eserler Fahrenheit 451 ve 1984 idi. O eserlerde, bu eserde olduğu kadar korkmamıştım. Bu kitaptan resmen kötü kokuları aldım, hissettim, korktum, üzüldüm… Distopyanın bambaşka bir leveli...
Yazarın diline alışmakta güçlük çeken okurlar varmış ama ben zorlanmadım, sayfaları ard arda çevirdim.
--spoi--
Kitaptan puan kırmamda etkili olan nokta çok fazla soru işaretimin olmasıydı. Neden salgın çıktı? Doktorun karısı neden etkilenmedi? Koyu renk gözlüklü genç kız ailesini buldu mu? Küçük çocuk annesini hatırladı mı? Tüm şehir nasıl toparlandı?... Keşke bir kısmı da olsa cevapları bulsaydık…
Son olarak, bir bardak temiz suyu içtikleri sahne beni o kadar tatmin etti ki… Ziyafet çekseler bu kadar olurdu.
Storytel uygulaması aracağıyla Barış Özcan seslendirmesi ile konuk olduğum Zaman Makinesi'nin hikayesi, tam bir bilim kurgu klasiği.
802.701 yılına giden zaman yolcusunun yaşadıkları heyecan vericiydi. Yapılan betimlemeler, gözümde bir bir canlandı ve yeraltı - yerüstü 'insan' grubunun farkları, temsil ettikleri değerler bugünü ya da insanlık tarihindeki süreci çok başarılı tasvir etmiş.
Ben, Kirke.
Mitoloji, her zaman ilgimi çeken ancak başlamak için doğru kaynağı bir türlü bulamadığım bir türdü benim için ancak bu kitap ile güzel bir başlangıç yaptığıma inanıyorum.
Uzun zamandır kitap okuyamayan ben, heyecanla sayfaları çevirdim ve diğer kitapları okumaya teşvik edildim (özellikle İlyada ve Odysseia'yı okumak istiyorum).
Kitap çok çeşitli karakterler içermesine rağmen, çabuk adapte olabileceğiniz bir atmosfer barındırıyor. Yazarın dili akıcı ve kuvvetli. Böyle bir hikaye, en başarılı böyle bir üslupla anlatılabilirdi.
Kirke'nin dönüşümünü çok sevdim. O güçsüz, korkak tanrıçadan; ayakları sağlam basan, güçlü bir cadıya dönüştü. Binlerce yıllık ömründe her duyguyu yaşadı, gördü ve sonunda yazılabilecek en güzel sona sahip oldu.
Özetle, beğendiğim bir kitap oldu.
-spoiler içerikli-
Tanrıçalarda 'etik' kavramının olmamasına alışmam gerçekten zaman aldı. Genel olarak beğensem de, Kirke'nin oğlunun üvey kardeşiyle ilişki yaşamasıyla bitmesi garipti.
Merhabalar,
Profilime birazcık göz gezdirirseniz, aylardır süren okuyamama durumumdan kurtulmak için gösterdiğim azmi fark edebilirsiniz. Yaptığım kitap alışverişleri, kütüphaneden aldığım onlarca kitaplar durumumu değiştirmedi. Büyük bir heyecanla başladığım kitapları yarıda bırakıyordum veya baştan elime almıyordum. Gece Yarısı Kütüphanesi'ne, beni bu durumdan kurtardığı için çok teşekkür ediyorum.
Konusu, son zamanda o kadar çok işlenen bir konu ki... Paralel evrenler ilk başta beni çok heyecanlandıran, hakkında araştırmalar yaptığım bir olguyken şuan görmek ve duymak istemiyorum. Özellikle de bu paralel evrenler mevzusuna 'Everything Everywhere All At Once' filmiyle doydum. Ardından Marvel evreni derken, bu konu benim için ilgi çekicilikten uzaklaştı.
Sonu benim için çok tahmin edilebilirdi. Nasıl biteceğini bilerek okudum ve söylemeden geçmeyeyim eğer sayfa sayısı 300'ü geçseydi ben bu kitabı da yarım bırakırdım :')).
Reklam