Özlem
@onlyozlem
Dan Brown’ın kaleminden okuduğum ilk eser.
Heyecanla, sayfalarını art arda çevirdiğim Başlangıç kısa bir zaman zarfını anlatıyor. Edmond Kirsch adlı dahi fütüristin bulduğu keşfin etrafında dönen olay örgüsü birçok karakterin de dahiliyetiyle hem karmaşıklaşıyor hem sadeleşiyor. Barselona’nın ruhunu buram buram yaşatırken, Gaudí gibi büyük bir mimara olan ilgimi katlayarak arttırıyor.
Kitabın akıcılığı, dilinin kolay anlaşılırlığı ve bir yandan bir çok bilgiyi vermesi beğendiğim şeylerin başında geliyor. Ters köşelerle okumak daha da zevkli oldu.
Peki, neden puan kırdım? 350li sayfaları aştıktan sonra artık gizemden sıkılmaya başladım. ‘Hadi, aydınlansın artık’ dediğim çok nokta oldu, her şey dozunda güzel. Bir de, gereksiz bir romantizm çabası var gibiydi ve bu beni rahatsız etti.
Genel olarak, beğendiğim bir kitap oldu. Dan Brown’ın diğer kitaplarına da şans vereceğim.
--spoiler-----
Kralın, Valdespino’yla ilgili itirafına çok şaşırdım. Hiç öyle bir itiraf beklemiyordum. Farklı ve güzel bir durumdu.
Yapay zekanın her şeyi planlayan taraf olması güzel bir sona bağlamaydı, vurucu bir sonla bitti.
Bir diğer konu, Edmond’ın buluşuna karşı olan beklentimiz çok artmıştı. Evrenin var oluşuyla ilgili kısım çok etkileyiciydi, ama nereye gidiyoruz kısmı… Çok etkileyici değildi.
---------------
Ambra, "Robert," diye fısıldadı. "Disney prensesi Elsa'nın bilge sözlerini hatırla."
Langdon yüzünü ona döndü. "Anlamadım?"
Ambra yumuşak bir edayla gülümsedi. "Bırak gitsin."
