Puan vermedi
Son 2 kitapta hem romantik hem polisiye takılmıştı yazarımız ve iki türden de asla verim alamamıştık. Bu kitapta ise son 2 kitapta yapmadığı kadar polisiye ve gizem vardı ve sonunda Derwent Maeve çiftimizin birbirlerine karşı gerçek duygularını öğreniyoruz. Derwent ın dengesiz tavırlarına BİRAZ gıcık olsam da İlk tanıştığımız kitaptan beri kendisini çok geliştirdi. Maeve de aynı şekil. Kitapla ilgili tek eleştirim, eski kitaplarında cinayetler daha vahşiceydi ve daha çok ceset oluyordu. Aynı zamanda Maeve nin dövüşmesi gereken durumlar oluyodu. Yazar o heyecanlı ve gerilimli sahnelerden daha çok macera kitabı gibi yazmaya başladı sanki. Belkide ben çok polisiye okuduğum için Jane Casey kitapları biraz az vahşi ve kansız kalıyor bana bilemedim (: sonuda çok korkunç bitti Derwent a bir şey olmaz umarım. Onsuz bu hayat çekilmiyor çünkü hepimizin böyle bir adama ihtiyacı var. Son 2 kitaptaki sıkıcı ruhu yazar bu kitapla birlikte atmış. Eski kitapları kadar güzel olmasada gayet iyi.
Cam Kırığı
Ayfer Tunç denilince Aziz Bey Hadisesi der susarım. Bizi söze değil, sükuta çağıran bir kitaptır çünkü. Cam kırıklarıyla başlayıp biten Aziz Bey'in acıklı hikayesi insanın içini de bir çeşit cam kırıklarıyla doldurur. Cam kırıkları ile yaşamak zordur, her nefeste kendini hissettir. Ne kadar temizlemeye çalışsan da küçücük parçalarına elin ermez, gözün görmez temizlemeyemezsin. Ne el ile ne de gözle temizlenir zaten. İçine işlemiştir, bir parçan, bir uzvun olmuştur artık. Her daim ben buradayım der,de adım atamazsın onsuz. İçi hüzünle dolu olanların çilesidir bu kırıklık. O hüzünle varlık hamurun yoğrulmuşsa ne o kırıklıkların geçer ne de beraberindeki kırgınlıkların. Onlarla yaşamayı değil belki ama yaşlanmayı öğretir hayat sana. Tıpkı Aziz Bey'e yaptığı gibi. İtilip çamurlu suya düştüğünde sadece suya düşmemiş içindeki dipsiz kuyuya da düşmüştür. Bu öyle bir düşüş ki bütün benliğin o kuyuda yok olmuştur. El hak Yusuf değilsen her kuyu derindir insan için. Hiçbir kervan uğramaz, sonunda sultanlık, içinde de hayat, abı hayat yoktur. 
Aziz Bey Hadisesi
Aziz Bey Hadisesi
İnsanın kendini tanıması, bilmesi, duygularını yönetmesi esastır. Herşey mantıkla olmaz, mantık gerekli lakin duygu bir yemeğin tuzu gibi onsuz olmaz, duyguları yönetirsek daha dengeli bir hayat yaşarız.Hislerini bilen kişi hayatını daha güzel yönetir. Kılavuz kaptan olur, diğer canlılardan ayrıldığının farkına varır. Ayrıca Nazar ve göz değmesinide anlatıyor. Enerjinin fiziksel olarak karşı tarafta bir sonucu düşünebiliriz. Kitapta iyi ve kötü harika anlatılıyor. İnsan=iyi>kötü olmalı. Kötülük sıfırlanamaz, öyle olmasa insan olmazdık... 8.hisi olanlar kesin okumalı
"TÜRK TÖRESİ"
"Menkıbelerin izahkâr rolüne gelince, bunu bilhassa ilhanlık dininde hakim olan il, Ak-Kemik tanınıyor, diğerleri Kara-Kemik itibar olunarak, bu ilin tâbiiyeti altına
sona eren bir hayat için duyulan hüzün
Sonunu okumaya başlarken bildiğiniz, ancak okudukça içinize çöken, yüreği ağırlaştıran bir yapıt. Yazılanların gerçekliği ve herkesin hayatı boyunca deneyimlediği veya deneyimleyeceği bir acının paylaşımı. Kitabın sonunda yazarın kalp yükünü çok fazla hissettim ve insani olarak da üzüntü duydum. Ölüm ve ölen hakkında ilk kez benimle aynı fikiri paylaşan birine denk geldiğim için ayrı bir yakınlık hissettim. Ölenin arkadasından şimdi ben onsuz ne yapacağım diye değil kendi yaşadığı ömür üzerinden ıstırap çekiyorsan ; Canı yandı mı,ne düşündü ,o an hangi anısını hatırladı ,gözü kimi aradı ,ne olsa iyi gelirdi ,hayallerini gerçekleştirdi mi,pişmanlığı kaldı mı… bu çok daha hassas kalplilerin taşımakta zorlandığı empatik özelliktir. Ve bu kitap benim gibi bu insanların yüreğinde hüznün başyapıtı olarak yer edinecektir.
Korkacak bir şey yok.Alıntı
“Babam bahçıvandı. Şimdi bir bahçe.”
Daha ilk cümleden insanın içine yerleşen bir kitap bu. Çünkü o cümlede yalnızca ölüm yok; toprağa dönüş, doğanın döngüsü, insanın faniliği ve geride bıraktığı iz