Ben ikide birde böyle oluyorum, bazen bütün insanları boyunlarına sarılıp öpecek kadar seviyorum, bazen de hiçbirinin yüzünü görmek istemiyorum. Bu nefret falan değil... İnsanlardan nefret etmeyi düşünmedim bile... Sadece bir yalnızlık ihtiyacı.
Dinler, bireylerin inançlarının ifadesi olmaktan çıkıp rejimlerin kimliğine büründükçe kendinden menkul sözcülerininin iddia ettikleri gibi ahlaka değil totalitarizme araç olur.
Dünyamıza aitliğimizin yolunu kesen," ille şu ol bu ol" diye bize çeşit çeşit kimlikler biçen, haklı ve haksızın yol göstericiliğinde hadlerini aşanlar o kadarçok ki.