mum donuyor su donuyor
kan donuyor
mevsimsiz açan tomurcuğun elleri
kalbin, duvarları, yerleri!
donuyor..
insan
insan hiçbir şey karşısında donmuyor!
Ama işte senle bir çam ormanı
bacak bacak üstüne atmış
yıllanmış bir uçurumun alnında
kıpkızıl taptaze bir şiir yazıyor..
-şairini hatırlayamadığım bir alıntı-