Marcus Areliusun da dediği gibi : “ Başına ne gelirse gelsin başlarına aynı şey gelince üzülen, şaşıran, ağlayıp sızlanan insanları getir gözünün önüne. Şimdi nerede bu insanlar ? Hiç bir yerde. Öyleyse? Neden o insanları kışkırtan onlara boyun eğdiren duygulardan nasıl faydalanacağına odaklanmıyorsun ? “
Akıllıca bir kararla artık onu beğendiğine dair herhangi bir izlenim vermemeye özen gösterdi, Elizabete mutluluğunun ona bağlı olduğu ümidini vermemeliydi.