elf
@orpheuself
içerik yazarı
saü - sosyal hizmet / koü - felsefe / saü - felsefe yl
8 okur puanıOcak 2021 tarihinde katıldı
Reklam
Öncelikle iki sene önce kendimi yoğun bir şekilde Leibniz’e verdiğim için mutluyum. Anlatının tümü Leibniz’in felsefesi üzerinden işliyor. Nüktedan bir dille yererek bunu yapan Voltaire, beni güldürmeyi başardı. Candide, büyük filozof olarak gördüğü Pangloss’un “olası dünyaların en iyisinde yaşıyoruz” felsefesini yaşam biçimi hâline getirmeye çalışıyor. İyi bir şey yaşanacak dediğimiz an kötü bir olay oluyor; fakat peşi sıra rahata eriliyor. Tabii ardından tekrar kötü bir olay… Kitabın sonuna kadar bu döngünün içinde oluyoruz. Hâliyle Leibniz’in felsefesi sorgulanmaya başlanıyor.
Martin’in nihilist ve kötücül söylemlerinin bize el sallamaya başladığı yerler, en keyif aldığım kısımlar diyebilirim. Ahlaki bir sorgulamaya götürüyor insanı. Bu sorgulama içerisinde doğanın nasıl işlediği ve insan doğasının niteliğine dair düşünüşler de yer alıyor. Okuması kolay değildi, hatta yorucu diyebilirim. Sadece Leibniz değil; Platon’un, Aristoteles’in ve Descartes’ın da adı geçiyor. Felsefe öğrencisi olarak okuduğum için kendimi şanslı hissettim. Voltaire’in kimin hangi fikirlerini alaya aldığını rahatça görebilmek hoşuma gitti.
Kitabı bitirdiğinizde Voltaire’in iğneleyici dilini özleyeceğinizi fark ediyorsunuz!
İnsanı sarsmayı seven biri olduğunu hemen anlayabiliyorsunuz. Kültürel kodları yıkıma uğratmak adına acımadan saldıran bir adam var karşımızda. Ahlakın sınırlarını aşarak, içinde bulunduğumuz o sınırlı ahlakın ne kadar bedbaht bir durumda olduğunu gösteriyor bizlere. Bunu yaparken epey çirkin bir anlatım sergiliyor. Anlatımına sinirleniyorsunuz; sinirlendikçe sorgulamaya başlıyorsunuz. Bizlere iğneyi batırıyor ki bıçakla gelen kültürel kodlamaları görebilelim.
Buradaki öykülerinde kalıplaşmış dostluk, koruma, ün, aidiyet, yönetim, ekonomi ve cinsellik kavramlarını yerle bir ediyor. Kurulmuş oyuncaklar, kavramları doğrudan alıp içindeki meseleye odaklanmadan yaşar. Bukowski ise oyuncakları bozmaya yemin etmiş gibi. Oyuncaklar bozulsun, içindeki insanlık ortaya çıksın. Kirlilik taşıyan sahteliklere karşı kirliliği silah kuşanan bir yazar. Çünkü oyuncaklar da insanlar da kirli.
Yine de her zaman elime almak isteyebileceğim bir yazar değil. Bir kitabın beni rahatsız etmesini severim. Fakat okurken zihinde canlandırılan sahnelerin korkunçluğunu bünyem kaldırabilir mi, emin değilim.
