Şu an hayatta öğretmenlik yapmaktan daha iyi bir amaç göremiyorum. Öğretmenlik yapmak zamana bekçilik ettiniz, şekillendireceğiniz zihinler yoluyla gelecekteki mutluluğu garanti altına aldığınız hissini veriyor.
Geçmiş, kaçınılmaz olarak bölük pörçüktür ,kaçınılmaz olarak yeniden kurgulanır, yeniden yaratılır. Orada, yalnızca bugünün gerçeklerinin hasadı yapılabilir. Bu günümüz geçmişten doğduysa, geçmişimiz de bugünden doğmuştur. Gelecekte bugünkü soysuzluklarımızın hasatçısı olacak.
Bu dünyada herkes kendine ayrılmış zamanı tüketiyor, sonra da gidip mezarında uyuyor. Onlar için hiçbir şey ifade etmeyeceğimize göre, bizden sonra gelecek olanlar için kafa patlatmanın ne gereği var? İyi ama her şey unutulmaya yazgılıysa , neden bir şeyler kurmaya çabalıyoruz ve atalarımız neden bir şeyler kurdu?Neden yazıyoruz ve atalarımız neden yazdı?.Evet, durum böyleyse, neden ağaç dikelim ve neden çoluk çocuğa karışalım? Bir dava için savaşmak neye yarar, ilerlemelerin, gelişmeden, insanlıktan, gelecekten söz etmek neye yarar? içinde yaşanan ana gereğinden çok ayrıcalık tanımakla, bir ölüler okyanusun bizi kuşatmasına göz yummuş oluruz. Bunun tersine, geçip gitmiş, zamanı yeniden canlandırırsak, yaşam alanımızı genişletmiş oluruz.