Nurgün Oruclu
@oruclunurgun
Mathematician
Master
4 okur puanı
Aralık 2023 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Göylərdə müqəddəslərin pak və təmiz olmaları heç də qəribə deyildir. Bunda onların böyük bir xidməti yoxdur. Lakin çirkab arasında yaşayan müqəddəslər isə əsl möcüzədir! Elə bu möcüzə xatirinə yaşamağa dəyər! İyrənc haqsızlıq mühitindən doğan yüksək əxlaqi idealı görmək, böyümək və hələ də çirkə örtülmüş gözlərinlə gözəlliyinin ilk əlamətlərini görmək; zəiflikdən, əxlaqsızlıqdan, miskinlikdən və heyvani kobudluqdan həm qüdrət, həm də mənəvi nəcibliyin doğduğunu görmək lazımdır.
Olni dedi:
– Boş sözdür! Siz özünüz də bunu çox gözəl bilirsiniz. Martin mədəniyyətə yox, mənsəbə çatmaq istəyir. İş belə gətirib ki, Martinin mənsəb məsələsi mədəniyyətlə əlaqədardır, bu isə adicə bir təsadüfdür. O, kimyaçı olmaq istəsəydi, mədəniyyəti neyləyirdi. Martin yazıçı olmaq istəyir, lakin bunu deməkdən qorxurdu ki, mübahisədə siz məğlubiyyətə uğramayasınız. – O, sözünə davam edərək soruşdu: – Axı Martin nə üçün yazıçı olmaq istəyir? Onun üçün ki, pulu yoxdur. Siz nəyə görə öz başınızı köhnə ingilis diliylə və bütün bu “ümumi mədəniyyətinizlə” doldurursunuz? Ona görə ki, sizin ələşib-çalışıb özünüzə yol açmağa ehtiyacınız yoxdur. Atanız özü bunun qeydinə qalır. O, sizin geyiminizin-keçiminizin pulunu verir, sizin üçün qalan işlərin hamısını da görəcəkdir. Bizim hamımızın – sizin də, mənim də, Arturun da, Normanın da aldığı təhsilin nə xeyri var? Bizim beynimizi həddən artıq “ümumi mədəniyyətlə” doldurmuşlar, lakin sabah atalarımız var-yoxdan çıxsa, bizim ancaq bircə çarəmiz qalar ki, gedib məktəb müəllimi adı almaq üçün imtahan verək. Onda Ruf nəyə ümid ola bilərdi, uzaqbaşı kənd müəllimi və ya qadın pansionunda musiqi müəlliməsi olmağa.
-“Tək yola çıxan adam hamıdan yeyin yeriyib irəliləyir”
(Spoiler var!!!)
Fyodor Dostoyevskinin “Ezilenler” romanı sadəcə bir hekayə deyil; bu əsər insan qəlbinin ən incə və ən ağrılı tərəflərinə toxunan bir hekayədir. Kitabı oxuduqca insan anlayır ki, bəzən bir insanın taleyi yalnız onun öz səhvləri ilə deyil, ətrafındakı insanların qüruru, laqeydliyi və məsuliyyətsizliyi ilə də formalaşır.
Əsərdə mənə ən çox təsir edən obraz Nelli oldu. Nelli çox kiçik yaşlarından həyatın ağır üzünü görmüş bir uşaqdır. Anasının çəkdiyi əzablar, atasının məsuliyyətsizliyi və babasının qüruru onun həyatını qaranlıq bir taleyə çevirmişdir. Bu qədər ağrı və tərk edilmişlik hissi yaşayan bir insanın ürəyində insanlara qarşı güvən qalması demək olar ki mümkün deyil. Buna görə də Nelli özünü qorumaq üçün sanki görünməz bir divar hörür. O divarın arxasında isə çox həssas, çox kövrək və sevgi axtaran bir uşaq gizlənir.
Nellinin ən təsirli tərəfi onun qürurudur. O həyat boyu əzab çəksə də kiminsə ona yazığı gəlməsini qəbul etmək istəmir. Çünki onun üçün yazıq görünmək sanki ikinci dəfə məğlub olmaq deməkdir. Bu qürur onun yaralanmış ruhunun müdafiə qalxanı kimidir.
Lakin əsərdə Vanya kimi insanların varlığı ümid işığı kimi görünür. Vanya özü də kasıb və çətin həyat yaşayan bir insan olsa da, başqasının dərdini görməzlikdən gəlmir. O Nellini sadəcə yazıq bir uşaq kimi deyil, anlayış və mərhəmətə ehtiyacı olan bir insan kimi qəbul edir. Onun bu davranışı Nellinin içindəki buzları yavaş-yavaş əridir. İlk dəfə olaraq Nelli dünyada yalnız qəddarlıq deyil, həm də yaxşılıq olduğunu görməyə başlayır.
Əsərdə Nataşa ilə atası arasındakı münasibət də çox dərin və təsirlidir. Bir tərəfdə qızına sonsuz sevgi bəsləyən bir ata, digər tərəfdə isə sevgisinə görə səhv etmiş bir qız dayanır. Lakin bu sevginin qarşısında böyük bir maneə var — qürur. İnsan bəzən
