Nurgün Oruclu

Göylərdə müqəddəslərin pak və təmiz olmaları heç də qəribə deyildir. Bunda onların böyük bir xidməti yoxdur. Lakin çirkab arasında yaşayan müqəddəslər isə əsl möcüzədir! Elə bu möcüzə xatirinə yaşamağa dəyər! İyrənc haqsızlıq mühitindən doğan yüksək əxlaqi idealı görmək, böyümək və hələ də çirkə örtülmüş gözlərinlə gözəlliyinin ilk əlamətlərini görmək; zəiflikdən, əxlaqsızlıqdan, miskinlikdən və heyvani kobudluqdan həm qüdrət, həm də mənəvi nəcibliyin doğduğunu görmək lazımdır.
Sayfa 138 - Martinin nitqindən·Kitabı okuyor
Reklam
Olni dedi: – Boş sözdür! Siz özünüz də bunu çox gözəl bilirsiniz. Martin mədəniyyətə yox, mənsəbə çatmaq istəyir. İş belə gətirib ki, Martinin mənsəb məsələsi mədəniyyətlə əlaqədardır, bu isə adicə bir təsadüfdür. O, kimyaçı olmaq istəsəydi, mədəniyyəti neyləyirdi. Martin yazıçı olmaq istəyir, lakin bunu deməkdən qorxurdu ki, mübahisədə siz məğlubiyyətə uğramayasınız. – O, sözünə davam edərək soruşdu: – Axı Martin nə üçün yazıçı olmaq istəyir? Onun üçün ki, pulu yoxdur. Siz nəyə görə öz başınızı köhnə ingilis diliylə və bütün bu “ümumi mədəniyyətinizlə” doldurursunuz? Ona görə ki, sizin ələşib-çalışıb özünüzə yol açmağa ehtiyacınız yoxdur. Atanız özü bunun qeydinə qalır. O, sizin geyiminizin-keçiminizin pulunu verir, sizin üçün qalan işlərin hamısını da görəcəkdir. Bizim hamımızın – sizin də, mənim də, Arturun da, Normanın da aldığı təhsilin nə xeyri var? Bizim beynimizi həddən artıq “ümumi mədəniyyətlə” doldurmuşlar, lakin sabah atalarımız var-yoxdan çıxsa, bizim ancaq bircə çarəmiz qalar ki, gedib məktəb müəllimi adı almaq üçün imtahan verək. Onda Ruf nəyə ümid ola bilərdi, uzaqbaşı kənd müəllimi və ya qadın pansionunda musiqi müəlliməsi olmağa.
Sayfa 125·Kitabı okuyor
-“Tək yola çıxan adam hamıdan yeyin yeriyib irəliləyir”
Sayfa 101 - Ruf Martinə sevdiyi bir əsərdən bu cümləni deyir·Kitabı okuyor
-…Keşke imkân olsaydı da (ki insan tabiatı için bu asla mümkün değildir) herkes, hepimiz, benliğimizin en gizli köşelerini olduğu gibi açığa vurabilseydik; başkalarına, hatta en yakın dostlarımıza, sırası gelince kendimize bile itiraf etmekten çekindiğimiz ne varsa, hepsini korkmadan ortaya dökebilseydik, dünyayı saracak pis kokudan hepimiz boğulurduk. Parantez içinde söyleyeyim, toplumu düzenleyen yasalar, görgü kuralları bu bakımdan iyidir zaten. Derin bir fikir gizlidir bunlarda; ahlaki olduğu iddia edilemeyecek ama, koruyucu, bize rahatlık sağlayan bir fikir. Bu da azımsanmamalı, çünkü ahlak da rahatlıktan başka bir şey değildir, yani rahatımız için icat edilmiştir.
Sayfa 279·Kitabı okudu
Ortamınızın kurbanı olmak zorunda değilsiniz.Mimarı da olabilirsiniz.
Sayfa 91·Kitabı okuyor
Reklam