Ömer Yılmaz ÖZCAN
@orumar
Kalmışım ara yerde, tozdayım, dumandayım
Kirli bir mekândayım, iğrenç bir zamandayım.
Yarınlar hep güzel olacak denir.
Oysa bugünler, dünün yarınları değil midir?
-Victor Hugo
Reklam
Düzen hep aynı Allah ile kandırmak. Din ile kandırmak.
- Nerde idin, Emeti Kadın?
- Hiç: Şeyh'e gittim. Biraz başımı okuttum.
- Şeyh ne diyor; bütün bu dünya işlerine dair?
- Ben sormadım. Emme, soranlara demiş.
- Ne demiş?
- Aha hep bildiğimiz, işittiğimiz şeyler...
-Yani, düşmanlarımız memleketimizin yarısından fazlasını zapt etmişler. Bununla kalmayıp, şimdi bütün Anadolu'yu elimizden almaya kalkmışlar. Tâ şu dağların arkasına kadar gelip dayanmışlar ve biz kendimizi kahramanca savunuyormuşuz. Bu mu?
- A, a. Heç böyle demiyor.
Ve Emeti Kadın başlıyor, yeşil sarıklılardan, Müslüman olmak isteyen Kraliçe'den büyük bir talâkatle bahsetmeğe...
Sen
Ne ben Sezarım,
ne de sen Brütüssün...
Ne ben sana kızarım
ne de zatın zahmet edip bana küssün..
Artık seninle biz,
düşman bile değiliz..
Keşke ben...
"İsterdim ki ben,
bir kitap bekçisi olayım
camları güneşli bir kitap evinde.
Duyduğum zevklerin en doyulmazıdır
yıldızlı cenup denizlerinin alevinde
sabahlar gibi
sevilen bir kitap başında sabahlamak.....”
Kalbe bir bıçak gibi giren hatıraların
dilsiz olduklarını anlıyorum.
Reklam