Elbette başkasının aynasında kendinize bakabilirsiniz. Hatta bu ayna normalde görmediğiniz başka yönlerinizi görmenize imkân sağlayabilir. Bu durum kendi başına kötü bir şey olmayabilir. Fakat baktığınız tek ayna, “bir başkasının aynası" ise orada bir şeyler yanlış gidiyor demektir. Çünkü o ayna boyu, eni, açısı, içbü-key-dışbükey eğilimleri, parlaklığıyla kendi kültürünü, toplumu-nu, tarihini ve coğrafyasını anlatmak için inşa edilmiştir.
Her kelimenin bizde bir yaşanmışlığı vardır. Bu sebeple o kelimeyle başka bir ünsiyet kurarız. Daha büyük ve soyut gerçekliklere tekabül eden "eşitlik" gibi soyut kelimelerin yanı sıra, örneğin "ayrılık" gibi yaşadığımız acı bir tecrübeyi ve duygularımızı ifade ettiğimiz kelimeler de vardır.
Genellikle büyük gelenekler gücünü yitirdiğinde iki şey olur: Ya soru sormayı unuturlar ya da asıl soruları atlayıp ta-li meselelerde kaybolurlar. Bir medeniyet gerçek soruları sormayı bırakıp tali meselelerle oyalanıyorsa artık kendisini de kaybetme-ye başlıyor demektir.
bu gök kubbeye sahip çıkmak; onu korumak, kollamak, güzelleştirmek, düşünerek derinleştirmek, severek çoğaltmak, paylaşarak yüceltmek ve yücelterek yücelmek. Bunu kendi kabilemiz için değil; iyi, güzel ve doğruya inanmış her insan için yapmak. Başka bir amaca ulaşmak için değil; zatında iyi, güzel ve doğru olduğu için yapmak. Bu ka-darı bile dünyamıza ve ruhlarımıza çok iyi gelecek.
Notlar
Gök kubbemizi incitmeden ve kimsenin de incitmesine müsaade etmeden sorumluluk alabilir, yola çıkabilir ve manaya mülaki olabiliriz. Başkalarına sataşmadan kendi hikâyemizi anlatabiliriz. Ele güne kusur bulmadan kendi doğrumuzu yaşayabiliriz. Kötü-yü iyilikle savıp düşmanı doğrularımızla utandırabiliriz. Kimseyi ötekileştirmeden kendimiz olabiliriz. Bunlara hayal, ütopya, ente lektüel romantizm; saf olma... diyenlere iyi, doğru ve güzelin asli; kötü, yanlış ve çirkinin arızi olduğunu anlatabiliriz. Anlatmalıyız...