İnsanoğlu malûm, umut etmeden yaşayamaz, bu kitap umut etmek ve beklemek üzerine yazılmış mükemmel bir eser bence.
Kitap, yeni teğmen olan Drago isimli bir gencin ilk görevi olarak sürgün yeri sayılan bir sınır kalesinde görev yapmaya başlamasını ve akabinde gelişen olayları anlatıyor.
Hepimizin bu hayattan beklediği ( aşk, para, kariyer...) gibi şeyler vardır, hâlbuki zaman o kadar acımasız ve sinsi ki daha yaşımız genç, güçlüyüm, yakışıklıyım, güzelim derken yaşlanıyoruz ve farkında olmadan zaman bizi kendi çemberinden dışarıya atacak.
Eğer bir şeylerin olması için harekete geçmek, mücadele etmek yerine beklemeyi tercih ettiyseniz bu kitabı okuyun derim.
Not: Drago olmayın !!!
Zaten biliyorduk ama bir kez daha insanoğlunun ne kadar pislik olduğunu en ince ayrıntısına kadar anlatmış yazar. Kısaca söylemek gerekirse; sadece temel ihtiyaçların giderilebildiği bir dünyada insanlar ne kadar değişebilir; bunun cevabını hayal gücünüz veremeyebilir ama Saramago bunu en ince detayına kadar aktarmış. O kadar etkileyici bir kurgusu var ki kitabı okurken bir anda bende kör olursam ne yaparım diye derin derin düşündüğüm anlar oldu, yetmedi gece rüyalarıma bile girdi.
Kimsenin sizi görmediği bir dünyada insanlar nelerden utanır,nelerden korkar, hangi ahlâkî ve vicdani değerlerini çöpe atar.... Bunların cevabını tam olarak veremem ama yazar sağlam bir prototipini kitapta bizlere sunmuş. Sosyoloji, psikoloji ve distopya severlere tavsiyem zaman kaybetmeden alın okuyun.
İlk grafik roman tecrübemEdebiyat
İnternet üzerinden görüp tesadüfen sipariş ettiğim bu kitap şimdiye kadar ki okuduğum en ilginç kitap oldu, çünkü bu kitap grafik bir roman. Kitap tam tamına 376 sayfa ve tamamen çizimlerle dolu ve diyalog sayısı çok az. İçerikten bahsetmek gerekirse; ailesinin kendisinden utandıkları çocuklarını deniz fenerine hapsetmeleri ve bu çocuğun 50 yaşına kadar oradan hiç ayrılmaması ve orada yaşadıkları konu ediliyor. Yalnızlık ve yapayalnızlık arasında ki farkı net bir şekilde gözler önüne seren kitap ilginç bir şekilde sizi hikayenin içine alıyor. Sonuç olarak ön yargıyla elime aldığım kitap kendini baya bir sevdirdi.
İlk defa Yılmaz Odabaşı okuyorum ve bu kitap öyle inanılmaz duygularla yazılmış ki; başından sonuna kadar elinizden bırakamayacağız türden. Konusuna kısaca değinmek gerekirse her zaman politik olma özelliğini koruyan 80 li yılların Diyarbakır’ında geçen siyasi bir mücadele ve tüm bunların ortasında yeşeren masum bir aşkı anlatıyor. Kitabın beni bu derece etkilemesinin bir sebebi de hikayede kendimi bulmam oldu. Bundan yaklaşık 1.5 yıl önce bende aynı kitapta olduğu gibi kendi hayalimi gerçekleştirmek amacıyla mütevazi bir kitabevi açtım ve belediyeye , maliyeye ödediğim vergiler yüzünden bir türlü belimi doğrultamadım, üstüne bir de ilgisiz okurlar eklenince kısa bir süre sonra kapatmak zorunda kaldım. Kitaba dönecek olursak; Aşkı için sonsuz bir sabır gösteren bir adam ve yaşanamamış bir aşk öyküsü de kitabın can alıcı noktalarından biriydi. Okuduğum en duygulu ve en akıcı kitaplardan biriydi. Okuyun,okutun arkadaşlar.
Alper Canıgüz okuduğum zaman aklıma hep Murat Menteş, Murat Uyurkulak ve biraz da Emrah Serbes geliyor, tarzları biraz benzediği için muhtemelen.
" Zamanda yolculuk yapmak mümkün müdür?" Yazar bu kitabında oldukça farklı bir konu işlemiş ve okurun merak seviyesini zirvelere çıkaracak fantastik bir kurgu kullanmış. Ayrıca o da bizim gibi gidişattan pek memnun olmasa gerek, karakterler aracılığıyla müthiş göndermelerde bulunmuş. Dili, akıcı, eğlenceli ve bir çırpıda bitirebileceğiniz bir kitap, okuyun arkadaşlar.
