Emrah Akdağ
@ostor
İzmir
Dersim
60 okur puanı
Aralık 2018 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Reklam
"Hiç kimsenin bir şeyi sırf başka birisi için yapmadığını göreceksiniz. İnsanın bütün eylemleri kendisine yöneliktir, bütün hizmetleri kendine hizmettir, bütün sevgisi kendini sevmesindendir."
Nietzsche'nin sözleri hızla akıyordu, aynı tempoda konuşmaya devam etti.
"Bu yorum sizi şaşırttı mı? Belki de sevdiğiniz insanları düşünmektesiniz. Ama daha derinlere inin, sonunda sevdiğinizin onlar olmadığını göreceksiniz: Siz bu sevginin içinizde yarattığı duyguları seviyorusnuz! Siz arzuyu seviyorsunuz, arzu edilen şeyi değil. O halde, bana neden hizmet etmek istediğinizi tekrar sorabilir miyim? Sorumu tekrarlıyorum, Doktor Breuer" -Nietzsche'nin sesi iyice sertleşmişti- "sizi motive eden şey nedir?"
"Zihnimizin bir bölümü, diğerlerinden bağımsız hareket ediyor olabilir. Belki 'ben' ve bedenim, zihnimin arkasından bir dolap çeviriyordur. Bildiğiniz gibi zihin, tuzaklarla dolu arka sokaklarda gezinmeye bayılır."
"Bu gözlemde bulunan tek doktor siz değilsiniz. Sorunuzun seksle ilgili olduğunu anlıyorum. Birkaç sene önce göründüğüm İtalyan Doktor Lanzoni kendimi tecrit edip her şeyden uzak kalmamın durumumu ağırlaştırdığını söyleyerek, bana düzenli bir cinsel yaşam önerdi. Tavsiyesine uyup Rapallo yakınlarındaki bir köyden genç bir kadınla böyle bir anlaşma yaptım. Ama üç hafta sonra baş ağrılarından ölmek üzereydim, İtalyan usulü tedavi biraz daha sürseydi hasta son nefesini verecekti!"
"Tavsiyenin bu kadar kötü sonuç vermesinin sebebi neydi?"
"Bir anlık hayvani zevkin ardından saatlerce kendimden iğrenmek, çiftleşmeden doğan iğrenç protoplazmalardan temizlenmeye çalışmak bence hiç de - nasıl demiştiniz?- 'organizma bütünlüğüne'ne götürmez."
Breuer, "Bence de" diyerek aceleyle onayladı. " Yine de hepimizin toplumsal bir bağlam içinde yer aldığını, bu bağlamın tarihsel varlığımızı sürdürmemizi sağladığını ve yalnızca insan ilişkilerine özgü zevkleri tattırabildiğini inkâr edebilir misiniz?"
"Sürülere özgü bu zevkler belki herkes için geçerli değil," dedi Nietzsche, başını iki yana sallayarak.
"Kimsenin bir başkasına yardım etme amacı taşımadığına inanır; aslında insanlar yalnızca kendi güçlerinin hüküm sürmesini ve artmasını arzu ederler. Gücünü bir başkasına teslim ettiği ender anların sonunda hep yıkılmış ve öfkelenmiştir."
Reklam