Ben sadece " insan günahı " denen şeyi derinden hissediyordum. Bu duygu , beni her ay K 'nin mezarına götürüyor. Bu duygu , vaktinde bana kayınvalideme hastabakıcılık yaptırdı. Ve bu duygu , bana karıma nazik davranmamı emrediyor. İşte bu duygu yüzünden hiç tanımadığım birilerinin gelip de beni kırbaçlamasını dilediğim olurdu. Bu basamaklarda adım adım ilerlerken birilerinin beni kırbaçlamasındansa bunu kendi kendime yapmam gerektiği duygusuna kapıldım zamanla . Kendi kendimi kırbaçlamaktansa da kendi kendimi öldürmem gerektiği düşüncesi doğuyordu. O çaresizlikle ölmüş gibi yaşamaya azmettim.
Sayfa 334 - İthaki , Japon Klasikleri·Kitabı okudu