“...Ahh! Birkaç saat içinde ölecek olmak ve bir yıl önce bugün özgür ve masum olduğumu, sonbahar gezintilerimden birini yaptığımı, ağaçların altında, yaprakların arasında dolaştığımı düşünmek!..”
“...
-Hiç konuşmuyorsun, kederli bir halin var, dedi annem.
Oysa yüreğimde cenneti taşıyordum.
Bütün hayatım boyunca hatırlayacağım bir akşamdı.
Bütün hayatım boyunca!..”
“...Kürek mahkumu olmak istiyorum. Beş ya da yirmi yıl, yahut omzunu kızgın demirle dağlayıp ömür boyu küreğe mahkum etsinler. Ama hayatımı bağışlasınlar!
Bir kürek mahkumu yürür, gider gelir, güneşi görmeye devam eder...”