“Etrafınıza şöyle bir göz gezdiriniz! Gerçek hayat denilen şeyin ne olduğunu, nerede olduğunu bilmiyoruz bile! Kitaplarımızı, hayallerimizi elimizden alsalar, öylece ortada kalakalacağız.”
"Yapabildiğim tek şey, sadece okumaktı. Kitaplar, büyük coşkular, zevkler, acılar veriyordu bana; bu nedenle onlardan çok faydalandığımı söyleyebilirim. "
"Şimdiye kadar nasıl yaşadınız? Hikayeniz yok mu yani?" diye sözümü kesti gülerek.
"Hem de hiçbir şekilde! Hani derler ya, kendi halinde, tamamen yalnız başına, yalnız, yapayalnız yaşadım. Yalnızlığın nasıl bir şey olduğunu bilir misiniz?"
"Yapayalnız mı? Yani şimdiye kadar hiç kimseyle görüşmediniz mi?"
"Hayır, görüşmesine görüşüyorum, fakat yine de yalnızım."