Övgü
@ovgusrt
Daha derinlere inmeliyiz. Kimsenin bizi bulamayacağı kadar derine.
Siyahın tüm renkleri esir ettiği, okyanusun küçük bir kan damlasına aldırış etmeyeceği kadar...
Toprağın, varlığımızı kucakladığı ve tüm benliğimizle ona karışacağımız kadar derine.
ofq
Reklam
Boğuluyorum. Yılların verdiği dolulukla hareket edemiyorum. Ağız kurur, boğaz düğümlenir, kelimeler yetersiz olmanın yanı sıra dışarı çıkacak gücü dahi bulamaz. Bu noktada, pencereden dışarı adım atmak ile merdivene adım atmak arasında bir fark yoktur. Her şeyin üzerine gelmesi değil belki de hiçbir şeyin üzerine gelmemesidir neden. Bazen de...
Her neyse.
Zihnin bedeni reddetmesi diye bir durum var mıdır psikolojide? Yabancılaşmanın tam ortasında kendinden uzaklaşmak.
Bir süredir nefes alamıyorum. Kafamda durmadan kurduğum saçmalıklar.
Yanımda ol diyemedim, canım yandı, ağlayamadım, söyleyemedim. Sabır kavramı anlamından utanır benim yanımda.
Kaç yıl oldu? 6? 7?
Nasıl bir canlı oluşumum ki ben, şu sonsuz evrendeki, bir toz zerresinden kaç milyar kat daha küçük olan dünyadaki en gereksiz tavırlar. Nedeni belli aslında. O çok farklı. Kimseye benzemiyor, yeri apayrı. Fikirlerimiz apaynı. O zaman neden bu kadar korkuyorum?
praise
BağışlaŞiir
Yıllar yavaş ve içli sonbaharı
Gizlercesine yaslanmış ağaçlara
Tanrım suçluluk duyuyorum bundan
Ve hiç göremiyorum senin ellerini
Kopçası yırtılmış çamaşırımın
Doğu ve batı yakaları arasında
Tanrım masumiyet uzun yıllardır
Esir midir bu iki tepe arasında
Yapraklar tarifsiz çığlıklarla
Bırakıyor dalların elini
Bedenim ağırlaşıyor gözlerim
Gözlerimin feri sönüyor arada
Beni alıp götürmüşsün
Güneşi biz doğurmuşuz o gece
Ne kadar münasip, tartışılır
En mesut yerindeyim hayatın
Efsununun etkisinde buldum beni
Atmışsın gibi beni
Tarifsiz bir hazzın ortasına
Tanrım bu günahsa
Bana şeytanın yanında bir oda
Ben değildim o hayır
Olamazdım mümkün değil
Oldum Tanrım
Olacağım
İsveç
Sular seller durulur
Gözlerine baktığımda
Bin damla bir göl olur
Saçlarına karışınca
Ah şu güneş daha bir sıcak
Daha bir parlak yeni ay
Dudaklarını aralayıp
İsmimi andığında
Kelimeler kifayetsiz
Manzaram karşısında
Ah bir olsam yanında
Buzulların arasında
Ben yokum hayatında
Ne dün ne bugün, yarın da
Sana sevgim hep mecazda
Gözlerime bakmadığında
-ofq
Ankara
Gridir Ankara
Verir sıfatının hakkını fazlasıyla
Asidir, hoyrattır geceleri
Bohem bir Jazz havasında
Gecenin bir vakti
Lambalar kaldırımlarda
Bir gizi aydınlatırmışçasına
Dağıtıyorlar isli karanlığı
Ben, biz, sis...
Kayboluyoruz karanlıkta
Griden yakınmaya lüzum yok
Birimiz ışık olmadıkça
-ofq
Reklam