Övgü
@ovgusrt
"Biliyorum sana giden yollar kapalı
Üstelik sen de hiçbir zaman sevmedin beni
Ne kadar yakından ve arada uçurum;
İnsanlar, evler, aramızda duvarlar gibi
Uyandım uyandım, hep seni düşündüm
Yalnız seni, yalnız senin gözlerini
Sen Bayan Nihayet, sen ölümüm kalımım
Ben artık adam olmam bu derde düşeli
Şimdilerde bir köpek gibi koşuyorum ordan oraya
Yoksa gururlu bir kişiyim aslında, inan ki
Anımsamıyorum yarı dolu bir bardaktan su içtiğimi
Ve içim götürmez kenarından kesilmiş ekmeği
Kaç kez sana uzaktan baktım 5.45 vapurunda;
Hangi şarkıyı duysam, bizimçin söylenmiş sanki
Tek yanlı aşk kişiyi nasıl aptallaştırıyor
Nasıl unutmuşum senin bir başkasını sevdiğini
Çocukça ve seni üzen girişimlerim oldu;
Bağışla bir daha tekrarlanmaz hiçbiri
Rastlaşmamak için elimden geleni yaparım
Bu böyle pek de kolay değil gerçi...
Alışırım seni yalnız düşlerde okşamaya;
Bunun verdiği mutluluk da az değil ki
Çıkar giderim bu kentten daha olmazsa,
Sensizliğin bir adı olur, bir anlamı olur belki
İnan belli etmem, seni hiç rahatsız etmem,
Son isteğimi de söyleyebilirim şimdi:
Bir geceyarısı yazıyorum bu mektubu
Yalvarırım onu okuma çarşamba günleri."
Cemal Süreya
Cemal Süreya
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
I watched you for minutes while the sun was spreading all over our body.
I got lost in your smile while you shuffled the cards.
Your lips seemed to want to say something, you didn't say.
The leaves hidden in your hair were a call of mother nature. I reached out and took.
Your eyes that squinting while laughing were so impressive.
Think, I'm lost all now.
praise
Puan vermedi·208 syf.·
8 günde okudu
·2021 3. kitabı
Boşuna değildi Nilgün Marmara'nın Sylvia Plath'ten bu denli etkilenmesi. Varlığın her bir notası derin ağrılarla yüzleşirken içinden canlı müzik çıkarmak ne mümkün. Aynı acıları duyanların benzer sonları olurmuş.
Kendi hayatını başkasında görmek, çöküşü hissetmek, altından kalkamamak.
Peşi sıra dizilen yıllar, ancak ve ancak yaraya tuz basar. İnsan, her döneminde farklı yönlerden yara alır. Farklı acılara tabidir.
Virginia Woolf, Sylvia Plath, Nilgün Marmara...
Daha nicesi. Kadın.
Ölüm kurtuluştu onlar için. Fânilikten kurtuluş, beşerî saçmalıklardan, gereksiz çabalardan kaçış. Kendilerini anlamlandırma çabası içinde yitip giden insanlar... 
Nilgün Marmara 
Sylvia Plath 
Virginia Woolf
ofq
Nilgün Marmara Sylvia Plath Virginia Woolf
ofqKelebek ömrü kadarİnsan ve Duygular
Gece miydi yalnızlık pelerinini çepeçevre üstüne seren,
Yoksa gri bulutlar mıydı hayalleri mehtaba esir eden.
Şafak söküyor, gün belirginleşti ve ben seni yine görebilmek için kanat çırptım. Karanlık, distopik dünyamı aydınlatan yegane varoluştun. İyi ki vardın. 18 sene önce baharda açmış bir çiçek, tüm bilginliğinle karşımdaydın. Seninleyken aklımı kaybediyor, zaman mekân algımı yitiriyordum. Hem en tatlı takıntım hem kalbimin uzaktaki yarısıydın.
Her bahar daha da renklenerek açmaya devam edeceksin ve ben, yakınındaki papatyaya konmuş bir kelebek, senin efsunkâr halini izleyeceğim. Oysa ömrümü bir gün sanırlar. Gözlerin beni bir ömür hayatta tutar.
praise