Öykü t.
@oykuderki
Ölüm oyunu
Agatha Christie polisiyenin kraliçesi benimde en çok sevdiğim tür polisiye olduğu için bütün kitaplarını okumak hedefim. O kadar kitabını okudum favorim hala On Küçük Zenci.
Kaptan Roger Oteli müşterilerinin girebildiği ıssız bir koy düşünün. O ıssız koyda genç bir kadın cesedi bulunur. Yani kadına öldüren kişi veya kişiler otelde kalmaktadır. Tatil için otele gelen Poirot bir anda kendisini cinayete çözüm ararken bulur. Okuması kolay ve tabiki keyifliydi. Sizin en sevdiğiniz Agatha kitabı hangisi??
Kitabın duygusunu kısaca özetleyecek olsam çok sevdiğiniz birinden suratınıza yediğiniz sert tokat olarak düşünebilirsiniz. Bir on saniye dünyanız kararıyor ne yapacağınızı ne diyeceğinizi bilmiyorsunuz ya işte öyle bir etki bırakıyor insan da kitap. 3 ayrı bölümden oluşuyor. Vejetaryen kısmını okurken sayfaları yutuyorsunuz. Moğol Lekesi kısmına gelince bir sanat eseri içerisinde sağdan sola savruluyorsunuz. Alev Ağacına gelince empati yapmaya başlıyorsunuz.
Younghe zaten pek normal biri değilken (kime göre neye göre) bir anda gördüğü rüya sonucu et yemeyi bırakmaya karar verir. Et yemezse gördüğü kötü rüyaları görmemeye başlayacağını düşünmektedir. Hayatı git gide tuhaflaşmaya başlar. Ailesinin tek derdi et yememesi ve çok zayıflamasıdır. Hiç kimse nedenini niçinini sormaz.
Kadına uygulanan fiziksel ve psikolojik şiddet her yerde her ülkede aynı. Sırf et yemediği için tokat atan ataerkil bir baba, neden böyle olduğunu asla sorgulamayan sadece yaptıkları ve yapmadıkları ile yargılayan bir koca.
Apartmanın balkonunda bitkiye dönüşen bir kadını, beraber yaşadığı adamın saksıya dikmesiyle gelişen olayları anlatan bir hikâyeden yola çıkarak bu romanı yazdığını söylüyor yazar. Ayrıca yazarın kadın olduğunu da okurken aklınızın bir yerine yazın derim.
Kitap içerisinde beni en çok üzen ve okumak istemediğim kısım arabanın arkasına bağlanan köpek oldu. O kısım gerçekten beni çok üzdü ve okumak istemedim.
Çok sert bir kitap uyacağınızı bilmenizi isterim. Sağdan sola savrulup gideceksiniz. Ancak ben çok sevdim. Yazar çoğu yerin sebebini okuyucunun hayal gücüne bırakmış. Boşlukları doldurmak bize kalmış. Okuyun derim.
Gece gelen
Şu güne kadar Tess ne yazsa okudum. Bana kitap okumayı sevdiren kadın diyebilirim kendisi için. Polisiyenin psikolojik gerilimin başında geliyor. Hele Rizzoli Isles serisi bütün seriler arasında favorim. Dizisini bile izledim onu da çok seviyorum.
Gel gelelim Gece Gelen kitabına. Bu ara farklı bir şey çıkmadıkça Rizzoli serisi yazmayı düşünmüyormuş kendileri. Eylül de yayımlanmış sanırım yabancı ülkelerde bizde de hemen çevirip satışa sundular.
Bu kadar başarılı polisiye yazan bütün detayları düşünen kadın nasıl aşk yazarken böyle klişe yazabilir hayret ediyorum doğrusu. Bir şekilde
tıkanıp kalıyor. Neyse işin özü gerilim olmasına rağmen germedi. Başka bir yazar yazmış olsaydı belki ama Tess için pek güzel bir kitap değildi.
Ava kendi geçmişinden kaçarak Brodies Watch'a sığınır. Sıcacık bir kasabaya geldiğini zannederken kendi kadar sırlarla dolu bir kasabaya adım attığını fark eder.
Farklı değildi. Kafam dağılsın derseniz okuyun ama beklentiyi yükseltmeyin derim.
#kitapyorumu
Daha önce Feniçka kitabıyla tanıştığım bu yazarın dönemin en güçlü kadınlarından biri olduğunu biliyorum. Kendi güçlü kadın karakterini de bütün kitaplarında vermeye çalışıyor. İlk olarak Feniçka da görmüştüm bunu şimdi de Ruth kitabında. Hatta Ruth yazarın otobiyografik romanı olma özelliği de taşıyor aynı zamanda.
İşinde başarılı, yatağa bağlı bir eşi olan öğretmenin henüz genç kızlık dönemine yeni adım atmış Ruth ile aralarında istemeden gelişen büyülenmeyi okuyoruz. Çok sevdim mi diye sorarsam hayranı olmadım kitabın. Feniçka benim için daha başarılıydı açıkçası. Kısa ve öz olmasından kaynaklı olabilir. Ama Ruth da kesinlikle okunmaya değer, farklı bir yolculuğa çıkartıyor sizi.
Köpek Kalbi
Kitabı bitirdikten bir süre sonra düşünmeye ihtiyacım olduğunu fark ettim. Yine çok güzel bir bilim kurgunun yanında sistem eleştirisi kitabı okudum. Öyle güzel eleştirmiş ki Bulgakov yaşadığı Rusyayı... Sınıfsal farklar, devletin topluma gösterdiği tutum. İki farklı çıkarım yaptım aslında bu kitaptan. Biri herkesin dediği gibi sistem eleştirisi diğeri ise insanların nasıl bireyci oldukları. Bilim uğruna her şeyi yapabileceklerine inanmaları. Özellikle ikinci kısım da Frankestain romanını anımsattı bana. Çünkü onda da bilim için bir insan yapmaya çalışırken canavar yapıyor. Köpek Kalbinde de masum bir canlıyı insana dönüştürmeye çalışıyor. Ve bir de insanlar çok doğru düzgün varlıklarmış gibi Şarik'in yaptıklarını beğenmiyor.
Sistem eleştirisinden çok benim bu durum dikkatimi çekti açıkçası. Ve bir de psikolojik yanı vardı kitabın. Bizlerin karakterlerinin de oluşumunda çocukken yaşadıklarımızın etkisi çok büyüktür. Şarik köpekken sürekli küfür edilen, hatta üzerine kaynar su dökülen bir canlıdır. Bu yüzden insan olduğundan onun iyi bir canlı olmasını beklemek çok anlamsız olurdu. Ben yaptıklarına hiç kızmadım, şaşırmadım, aksine üzüldüm. En mükemmel yaratılan canlının en acımasız olduğunu gördükçe daha da çok üzülüyorum.
Kısaca kitap benim için üçe ayrılıyor. Sistem eleştirisi, psikolojik boyut ve bireylerin çıkarları.
