İnsan yaratıcısına bile nankör iken sana vefalı mı olur?
Gün gelir...
Çivisi çıkar dünyanın...
Konuşamayanlar hatip...
Şifa veremeyenler tabip...
Yazamayanlar kâtip olur...
Ama yine öyle bir gün gelir ki... İşler ters döner.
Aldatan, bir gün sadakat için...
Çalan, bir gün adalet için... Döven, bir gün şefkat için yalvarır...
'Piyon' deyip geçme, gün gelir şâh olur.... Şâha da fazla güvenme... Gün gelir mat olur.
İnsan yaratıcısına bile nankör iken sana vefalı mı olur?
Oluruna bırak her şeyi bak neler neler olur...
Bahar biter kış olur. Gün biter gece olur. Söz biter sükût
olur.
Yarın üniversite sınavına gireceğim. Emek harcadığım bu bir yıl beni yordu. Ama bu hayatta insan yeri gelecek yorulacak, yeri gelecek dinlenecek, huzur bulacak. Hayat sonuçta bu. Önemli olan bu zorlu süreçlerde dahi hayatı kaçırmamak. Zaman bir şekilde akıp gidiyor istesek de istemesek de. Geriye dönüp bu yıla baktığımda sadece ders çalışmaktan ibaret şeyler görmüyorum. Bu beni mutlu ediyor. Çünkü bence hayat koca bir yılını her şeyinle bir sınava adayacak kadar uzun değil. Karşımıza neler çıkacağını, bizi neler beklediğini bilmiyoruz. Ama en doğrusunun kendi bildiğimiz, istediğimiz olduğuna inanıyoruz. Oysaki işler böyle değil. Bizi bizden iyi tanıyan Allah her şeyin en güzelini biliyor. Biz çiçek buketi düşlerken Allah bize çiçek bahçeleri sunuyor. Ben de kalbimdeki bahçeye bu çiçeklerin tohumlarını ektim ve gerisini Rabbime bıraktım. O benim her zaman yanımda oldu, benim için en güzelini nasip etti. Yine öyle olacağına kalpten inanıyorum.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Filmimiz Türkiye'ye gelen baba ve kızın tatilini anlatıyor. Tam olarak Calum için tatil olmuyor tabi. Film boyunca Calum'un kızı Sofia'ya yansıtmadan derin bir içsel çatışma ve depresyon halinde olduğunu görüyoruz. Filmde çoğu şeyin ucu açık bırakılmış. Calum intihar bile etmiş olabilir.
Film aslında Sofia'nın çocukluğunda babasının kalan hatıralarını zihninde canlandırmasını anlatıyor. Babasına dair anıları hatırlarken genelde siyah ekran görüyoruz. Orada babasını tam hatırlayamıyor aslında, babasını çağrıştıran bir adamla babasının hatırlarını eşleştirmeye çalışıyor. Her ne kadar Calum içsel çatışma halinde olsa da iyi bir baba olduğu gerçeğini değiştirmiyor.
Benim için en güzel sahne baba kızın yemek yerken arkada Candan Erçetin'den Gamsız Hayat şarkısının çaldığı, fotoğraf çekinip sohbet ettikleri yer oldu. Şarkıyı öyle bi güzel söylemiş ki, o sahnede role sanki Candan Erçetin can vermiş.
Sahneleri insana kendi hayatını sorgulatan, çok benzemese de NBC tadındaydı. Mesajları direkt vermeyip izleyicinin tamamlamasını istiyor.
Adam bi' yerden tanıdık geliyordu meğer Hamnet filmindeki Shakespeare'i oynuyormuş.
Ve sözlerimi Gamsız Hayat'ın sözleriyle bitirmek istiorum.
"Çok mu dertsiz duruyorum uzaktan bakınca?
Çok mu kalender sandınız dert etmeyince?"
İşte ben hep böyle garip mahzun,
Bir şey beklermişçesine yaşıyorum.
Bazan öyle günlerim oluyor ki, Elâgözlüm,
Ne oldu, nasıl bitti şaşıyorum..
Bazı bilmem, gün nasıl başladığında,
Kayıp kayıp gidiyor dünya bıkkın bakışlarımdan.
Yaşıyorum, yaşıyorum da bitmiyor,
Bir tutam sakız oluyor ağzımda zaman..
Turgut Uyar~ Ölüme Dair Konuşmalar 5
