Annesinin masalları ile büyüyen bir kız çocuğu olmadım. Bana sevgilimin bana okuduğu masal kitabının tadına baktım. Huzurla uyumak denilen şey mideme öyle iyi geldi ki; günler önce harıl harıl kusan o kız ben değildim. Küçük tilkinin annesi ile sohbetini Ozan'ın ağzından; kimi kez Türkçe kimi kez Yunanca dinlemek; üzerinde düşünmekten kaçındığım, düşünsem de karar veremediğim şeyleri ayan beyan görmemi sağladı. Kendimi eleştirdim, hayır bakın altını çiziyorum; yargılamadım, eleştirdim. Ozan'ı da eleştirdim, bir sürü şey düşünüp berrak bir zihinle yeni kararlar aldım. Bunların hemen hepsini hamakta sallanıp İskeçe'nin gökyüzüne bakarken yaptım. Karar vermenin hafifliği diye bir şey var biliyor musunuz? Onu tattım. Kelebek oldum, gökyüzüne uçtum. Hava çok güzeldi, uçmak tatlıydı.
Ama o bir oyuncak bebek gibi tatlıydı. Ama bütün gün durmadan ağlıyodu.
Onun canını filan hiç yakmadım.
Onu kendi yatak odalarında bir beşiğe koymuşlardı ve
bir keresinde babamın anneme merak etme Charlie ona zarar vermez dediğini duymuştum.
Kardeşim penbe bir bohça gibiydi ama bazen öyle ağlıyordu ki bir türlü uyuyamıyodum. Uyusam bile gecenin
ortasında beni uyandırıyodu. Bir keresinde ben yatıyordum
ve onlar mutfaktayken kardeşim ağlamaya başladı. Bende
yataktan kalkıp onu kucağıma aldım ve annemin yaptığı gibi
susmasını söyledim. Ama sonra annem geldi bağırmaya
başladı ve onu benim kucağımdan aldı. Ve bana öyle bir şaplak attı ki yatağın üzerine düştüm.
Sonra iyice haykırmaya başladı. Ona bir daha dokunduğunu görmeyeceğim. Ona dokunarak ne yapmak istiyosun. O
zaman anlamamıştım ama şimdi biliyorum ki çok aptal olduğumdan ve ne yaptığımı bilmediğimden ona zarar vermemden
korkmuştu. Şimdi düşünüyorumda çok üzülüyorum çünkü
ben bir bebeğe asla zarar vermezdim.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
“Dünya öyle tatlıydı ki azcık bir parça tat değmesi saf değiştirtiyor, dil değiştirtiyor, bakış bulanıklaştırıyordu.”
Havada berrak bir kahkaha yükselince gözlerim kaynağına doğru çekildi.
Ava. Elbette.
Josh'ın küçük kız kardeşi her zaman çok tatlıydı ve etrafa ışık saçıyordu. Öyle ki; yürüdüğü her yerde çiçeklerin filizlenmesini ve Ava çayırlarda dolaştığı ya da onun gibi kızlar her ne yapıyorsa onu yaptığı sırada, etraftaki şarkı söyleyen orman hayvanlarının onu takip etmesini bekliyordum.
Sayfa 29
Kâra geçtiğini ve dünyanın bir parçası olduğunu duymak, benim annemin yüzüne bile nasıl da hemen bir gerçeği örten, ahlakı bir başka vakit, sıkıştığı ve ihtiyaç duyduğu vakit kullanılmak üzere kaldırılmış bir kalaylı kağıt kırışığı ifadesini yerleştirmişti. Dünya öyle tatlıydı ki azcık bir parça tat değmesi saf değiştirtiyor, dil değiştirtiyor, bakış bulanıklaştırıyordu.
"Üst raflardaki kitaplara nasil ulasacaksin? Madem öyle bir kütüphane yaptırıyorsun sana üst raftan kitapları verecek biri lazım."
"Timur verir, " dedi Güldeste neseyle "Simdiden boyu uzun. Büyüyünce daha da uzar benim oğlum. Kocaman olur. Uzanamadığım her rafa o ulaşır." Yüzü düstü Adem'in. Amacı bu sonuca ulasmak değildi. "Velev ki Timur yok, " dedi.
"Merdivenle alırım," dedi Güldeste "Ahan da merdiven de yok. " "Komsudan isterim. "
"Bak sen su ise ki komsunda da yok. "
"Ne olsun istiyorsun, Adem?"
"Beni cağıracaksun da!" diye yükselirken bir o kadar da tatlıydı.
