Kayıp seneler var ellerimde. Ardımda bırakmışım gibi gülüşlerimi. Kalabalıkların uğultusu içinde benliğimi bulamamışken yollar aralanır birden. Dağılır sisleri dağların. Parlak bir gün başlar geceden. İçindeki umut filizlenir. Saçlarım gibi dağınıktır cümlelerim. Toplamak lazım yıldızları gökyüzünden… EZ
Bir değil birkaç maske ile dolaştığımız günlerden beri, hangisi gerçek yüzümüz, hangisinin maske olduğu bilgisini yitirdik. Sığ ve çoklu benliklerimizle, hayatın tesellisini ekranlarda arayan, yönönü yitirmiş, şaşkın kimsesizleriz artık.