Daima çok sevdiğim duada söylendiği gibi, işlediğim sevaplara göre bağışlama beni, yüce yürekliliğinle bağışla, düşüncesinde buluyorum yalnız teselliyi. O da ancak böyle bağışlayabilir beni.
ulasamayacagim kadar belirli olan işlerin, belki gerekli şeylerin dışına itildigimi dusunuyorum. melankoli den kurtulamamamin nedenlerinden biri bu işte; sonra dostluğun, güçlü,ciddi sevgilerin olabileceği yerde bir boşluk buluyor inssn içinde, moral enerjisini kemiren bir düş kırıklığı duyuyor, sanki yazgı, sevecenlik içgüdülerine karşı bir barikat kurmuş. içimden bir igrenme seli yükselip beni boğacak gibi oluyor ve haykırıyorsun "daha ne kadar sürecek bu tanrım!
Bana güvenmeyenlerle karşılaştığımda, tek başıma kaldığımda, elimi kolumu bağlayan bir tür boşlukta hissediyorum kendimi. Bu hâlimi tam da anlayabilecek kişisin sen.
...
İstediğim, yaptığım bir iş 6 kez kötü çıkarsa ve ben cesaretimi yitirmeye başladığımda 'simdi yeniden, 7. kez denemelisin' diyebilecek biri...
gereksindigim ve onsuz yapamayacağım, yureklendirme nedir, anlıyorsunuz ya... Sanıyorum sen bunu çok iyi anlarsın ve bana sonsuz yardımın dokunur.