Ozan Güven
@ozan50
Puan vermedi
Benim onu sevmemin nasıl bir mucize olduğunu bilmiyor.. Belki de sıradan ve vasıfsız bir şey gibi görüyor bunu.
O da haklı. Neredeyse tanıyan herkes sevmiş onu. Farklı boyutlarda elbet. Ama bir şekilde sevmiş. Zaten onu birazcık tanıyan birinin kayıtsız kalması, sıradan biri gibi davranması mümkün değil. Fakat ben ne yapabilirim? Anlatamıyorum. Anlatamamamın sıkıntısı içimdeki telaşı kat be kat artırıyor... Seni en çok ben seviyorum desem, en başka ben seviyorum ve en başta, herkesten çok, en çok, en... Ne en?
İçimden geçenleri bilse koşup boynuma sarılır. Oysa sadece anlatabildiğim kadarını biliyor.
Anlatabildiğim kadarını.. Anlatabildiğim kadarıyla ne yapılabilir?
Birer çay içilebilir belki..
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Puan vermedi
Günün birinde küçük garip kanadı kırık bir bülbül. Güzel mi güzel bir bahçede bembeyaz bir gülün yamacına düşmüş.
Güle sokulmuş gül de onu yapraklarında saklamış. Korumuş kollamış..
Küçük bülbülün bir lokmacık yüreği güle düşmüş.
Kokusunda şifa bulup dibinde dinlenmiş.
Lâkin gül kibirliymiş gönlünü yaralı bir bülbüle mi verecek?
Gül onun aşkını bildiği halde susmuş. O sustukça bülbül daha da sokulmuş. Her gün biraz daha yanaşmış.
Bir gün dayanamayıp sarılmış gülüne..
Gülün dikeni etine batmış. Bülbülün bir damla kanı toprağa düşmüş. O düşen kan gülün rengine sirayet etmiş.
Bülbülün beyaz gülü daha da güzelleşmiş. Bu güzellikle daha da dikmiş başını göğe..
Kendini daha da beğenir olmuş. O mutlu oldukça bülbül daha sıkı sarılmış. Sarıldıkça kanamış. Her damlada su olmuş. Can olmuş bülbüllerin kanı güle. Beyaz gülün rengi kırmızıya dönmüş.
O kadar güzel olmuş ki rengi o bahçede ondan daha güzel bir gül bitmez olmuş.
Bülbül canıyla kanıyla emek emek beslemiş gülü.
Gülün rengi o eşsiz al rengine döndüğünde ise bülbül dikenlerle paramparça olmuş bedenini bırakmış toprağa...
