"Dağa çıktığının akşamı Niyazi, ailesini emanet ettiği akrabasına, 《Aşağılık bir hayat sürmektense ölmeyi seçtim. Onun için mavzerlerle silahlı 200 vatanperver adamımla birlikte, vatanım için ölmeye gidiyorum》diye yazıyordu. Niyazi'nin bu sözlerini melodramik olarak nitelememek gerekir. Böyle bir maceranın vatanın kurtarılmasıyla değil, Niyazi'nin ölmesiyle sonuçlanmasını beklemek daha akla yakındı."
Sayfa 22 - Niyazi, Hatırat-ı Niyazi, s. 73: 20 Haziran 1334 (3 Temmuz 1908) tarihli mektup, B. Lewis, Emergence, s.204·Kitabı okudu