Zehra Özden
@ozdenzehra
13 okur puanı
Aralık 2018 tarihinde katıldı
Hüzünlü hüzünlü parkta geziniyor ve içini çekiyordu: “Aman ya Rabbi,aman ya Rabbi!”
Sayfa 17
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
nasıl bir adamsın sen Akif’im,çocukluğum...
Zîrâ, yeni bir sadmeye artık dayanılmaz;
Zîrâ, bu sefer uyku ölümdür: Uyanılmaz!
Ey millet, uyan! Cehline kurban gidiyorsun!
İslâm’ı da “Batsın!” diye tutmuş, yediyorsun!
Allah’tan utan! Bâri bırak dîni elinden...
Gir leş gibi topraklara kendin, gireceksen!
Lâkin, ne demek bizleri Allah ile iskât ?
Allah’tan utanmak da olur ilm ile... Heyhât!
yetmez mi dert,derman sana
İyileşebilmek için en harika kaynakların zaten içimde olduğunu,sadece ortaya çıkmayı beklediklerini anladım.
Sayfa 18
Hiçbir deneyimin boşa olmadığını sonunda anlamaya başlıyordum.Başımıza gelen her şeyin bir sebebi vardı,biz onun görünür önemini fark etsek de edemesek de bu böyleydi.Hayatımızdaki her şey en nihayetinde bizi bir yere sürüklüyordu.
Sayfa 12