Özge Büyükaşık
@ozgebykask
Yazilim Muhendisi
Ege Üniversitesi Bilgisayar Mühendisliği
İzmir
Hatay/Antakya
25 okur puanıAğustos 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Sorgulanmamış bir hayatın yaşanmaya değmez olduğunu düşünen Sokrates, kendisini hayatı anlamlandırmaya adamış bir filozoftur. Erdemsiz bir şekilde yaşamaktansa erdemli bir şekilde ölmeyi yeğler. Kendisini bilge olarak tanıtan ama aslında her şeyi bildiğini düşünerek kendini ve başkalarını kandıran kişilerin yüzüne cesurca cahilliklerini vurduğu için çok fazla düşmanı vardı. Bu düşmanlar maalesef ki ölümüne sebep olmuşlardır. Ancak ölüm tehlikesiyle burun buruna gelmesine rağmen Sokrates iyi olduğuna inandığı şeylerden vazgeçmemiş ve kimseye boyun eğmemiştir. Belki de savunmasını yaptığı jürilerin istedikleri şeyleri söylese veya öğrencilerinin onu kaçırma teklifini kabul etse idam edilerek ölmeyecekti. Ama ölmekten korkmadığı, hatta tam tersine ölünce aklındaki her sorunun cevabını bulacağına inandığı için idam kararını sakin karşılanmıştır. Biraz ağır bir kitap olan Sokrates' in Savunması okuru çokça hayatı sorgulamaya iter. Kitap bittiğinde ise büyük bir boşluk hissi yerini kaplar ancak akıllarda soru işaretleri kalmaya devam eder.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Virginia Wolf diye Google'da aratsanız karşınıza çıkan ilk tanım cümlesi İngiliz feminist yazar olur. Kendine Ait Bir Oda eserinde de cinsiyet eşitliğine dair düşünceleri hemen fark ediliyor. Kitabında özellikle edebiyat dünyasında kadınlara karşı teşvik kırıcı eleştirileri eleştiren Virginia Wolf, kitap boyunca rahatsızlığını dile getiriyor. Edebiyatın kadın işi olmadığı, kadınların yazın biraz da olsa dünyasında yer edinebilmeleri için kadın kimliklerinden ve bakış açılarından sıyrılmaları gerektiği düşüncesiyle kadın yazarların on dokuzuncu yüzyılda bile acımasızca eleştirilmesine karşı çıkmıştır, Virginia. Kitapta dikkat edilirse sadece edebiyat alanında değil de sosyal hayatta da kadınlara değer verilmediğinin işlendiği fark edilebilir. Kitabı okurken sadece 19.yüzyıl ile kalmayıp hala 21.yüzyılda bile farklı alanlarda kadınların dışlanmaya ve kadınlara gerekli hakları tanınmamaya devam etmektedir.
Dostoveyski, insan ruhunun derinliklerini sergileyiş gücüyle önemli bir yazar olarak tanımlanmış kitabın arkasında. Gerçekten de insan ruhunun derinliklerini, bu derinliklerdeki çatışmaları, zıtlıkları, egoları, özgüvensizlikleri bu kitabında o kadar iyi anlatmış ki... Zıtlıklar diyorum çünkü anlatıcı kendini herkesten daha yüce ve zeki olarak tanımlarken aynı zamanda bir o kadar da aşağılık bir mahluk olarak görüyor. Başta kendine ve insanlığa olan nefreti onu yalnızlığa sürüklüyor ama aynı zamanda bazen de insanların arasına karışma hasreti duyuyor. İşte bu karşıt duygular fırtınası okuyucu biraz yoruyor. Yeraltı olarak bahsettiği kendi iç dünyası o kadar karanlık ve çatışma dolu ki... Bu en başta kişinin kendisine zarar veriyor. İnsan ruhunun barındırdığı bu karanlık, okuru kendini ve hayatı sorgulamaya teşvik ediyor. Sindirmesi zor bir kitap ancak kesinlikle okunmalı. Çıkarılacak bir sürü anlam barındırıyor.
Dışarıda bir sürü insan zulüm görüyor. Onlar acı çekerken diğerleri de onlara acıyıp merhamet ediyor ancak içlerindeki tarifsiz huzurluzluğun aslında tüm bu zulümler karşısında susmaktan kaynaklandığını bilmiyorlar. Son zamanlarda huzur, insanların hayatında kısa ve geçici anlara tekabül ediyor; huzursuzluk ise hayatımızın büyük bir parçası haline geliyor. Bu kitabı okurken işte bu gerçekle yüzleşiyorsunuz. Anlatılanların gerçek hayatla kesişmesi, gündeme benzerliği, anlatılan hikayelerin dehşeti beni derinden etkiledi. Yazarın akıcı üslubu ve olayların heyecanı kitabı tek nefeste okumak istemenizi sağlıyor ancak çarpıcı olaylar ise onları sindirmek için biraz dinlenmenizi de gerektiriyor. İnsanoğlunun içlerindeki canavarı dinin gerekliliği gibi gösterip birbirlerini öldürmeleri, hep beraber barış içinde bu güzel dünyada yaşamak varken vahşeti, şiddeti, kanı seçmeleri gerçekten beni dehşete düşürüyor ve insanlara karşı güvensiz hissettiriyor. Kitap kesinlikle okunup din, dil, ırk, mezhep farklılığının insanları kutuplaştırması sonucu acı çeken insanların hayatının bir parçasına şahip olunması gerek.
Bazen başka insanların düşünceleri okuyabilmeyi isterim. Özellikle sessiz, sakin insanların... İçlerinde kimseye anlamadıkları sevinçleri, üzüntüleri öğrenebilmek... Kürk Mantolu Madonna'yı okurken ise neredeyse sonlarına kadar sürekli acaba Raif Bey' in düşüncelerini, geçmişini, duygularını ne zaman öğreneceğim diye merakla bekledim. Her şey ortaya çıktığında ise yaşadığım şaşkınlık ve üzüntüyü tarif edemiyorum. Nir kitaptan bu kadar etkilenmem mümkün müydü? Kişinin konuşacak o kadar fazla şeyi varken susmasının, güvenilen bir kişi ile yaşanılan olumsuzluk sebebiyle tüm insanlara küsmesinin, başkaları nezdinde tamamen değersiz olduğunu düşünmesinin ve değerinin ancak öldüğünde fark edileceğini sanmasının verdiği yükü hiç de belli etmeyen Raif Bey, aslında o kadar yük altında eziliyor ve kimse bunu fark etmiyor bile. Okurken bile tüm bu sessizliğini karakterine bağladığım Raif Bey'in hikayesi beni çok etkiledi. Olaylar bir yere kadar pek sürükleyici olmasa da bir yerden sonra kitabı elimden bırakamadım. Düşünceler ve duygular o kadar güzel betimlenmiş ki bir an Raif Bey yerine ben yaşadım her şeyi. Bu kitap hayatı ve insanları bir kere daha sorgulamamı sağladı. Kesinlikle okunması ve anlamlar çıkarılması gereken bir kitap.
