Özge
@ozgeca
"Hayatın bu kadar kısa oluşuna aklım ermiyor. Herhalde bıkkınlık vermesin diye böyle oluyor, çünkü insan hayatı da Puşkin'in son, mükemmel şiirleri gibi Tanrı'nın bir sanat eseridir.''
57 okur puanı
Şubat 2017 tarihinde katıldı
Puan vermedi·77 syf.·
3 saatte okudu
·2017 29. kitabı
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
"İnsan," dedi, "Soysuz, aşağılık şey... Kendini açık, olduğu gibi gösterenlere bakar, aşağılık görür, geçer. Fakat kendini sahte, yalancı renklere sokanlara; zenginliğe, mevkiye, gösterişli parlayanlara bayılır, kovalar ve artık kötü ile iyiyi ayırt edemez hale gelirsin."
"Toprak, yoksullar için gereklidir, halk topraksız, bunu alnının teriyle yoğurur, toprak asıl bereketini o terden alır... Toprak borçlu kalmamak için nimetini saçar; ürünü, meyveleri verir; bu alınan şeyler ortaya çıkar çıkmaz halka, 'onlar senin değil!' derler; toplanır, uzak memleketlere, daha çok para edeceği yabancı ülkelere gönderilir. Bunların paralarıyla da beylere, hanımlara elmas, Londra'dan kumaş, at, mükemmel koşumlar, arabalar alınır."
Doğada her şey bayram ediyordu; bitkiler, kuşlar, böcekler ve çocuklar... Ama insanlar, yetişkin erkekler ve kadınlar birbirlerini aldatmaktan, kendilerine eziyet etmekten bir türlü vazgeçmiyorlardı. Tanrı'nın, mutlu olmaları için kullarına bağışladığı evrenin güzelliği, hiçbiri için önem taşımıyordu. Yüreği barışa, uyanışa, ve sevgiye yönelten kainatın güzelliği değildi onları ilgilendiren... Hayır, onların önemsedikleri, birbirleri üzerinde hakimiyet kurabilmeleri için gerekli olan hilelerdi.