Başı duvara dayalı, gözleri yumuk, ağzı açıktı; ellerinde uzun, kara bir saç demeti tutuyordu.
“ Baba, gelsene,” dedi Berthe.
Oyun oynamak istiyor sandı, usulca itti. Charles yere düştü. Ölmüştü.
Charles’ın yüzünde gene o ölü bezginliği belirdi.
“ size kızmıyorum,” dedi.
Rodolphe susakalmıştı. Charles, başı iki elinin içinde, sönmüş bir sesle, acıların boyun eğmiş uyumuyla, “ hayır,” dedi, “artık size kızmıyorum!”