"Tüm insanlar aynı oyunu oynuyordu. Kendilerini rengarenk gösterip içlerindeki siyah beyazlığı saklıyorlardı. Kimse kara kalemle resmedilmiş bir gökkuşağı olduğunu kabul etmiyor, herkes kendisinden bir Van Gogh tablosu çıkarma çabasında bulunuyordu."
"En son ne zaman hissetmiştim? Bir çocuğun ağlamasını duyarken üzüldüğümü, yerden beş lira bulduğumda sevindiğimi, bir cenazede toprak atarken solduğumu, bir uçurtmayı salarken korktuğumu..."