' Bay Valery bir keresinde, "Bir metaforu kanıt, bir laf kalabalığı selini temel gerçekler pınarı, kendimizi de kahin sanma aptallığına düşmek doğamızda vardır demişti.'
Hakikaten zor kitaptı diyebilirim. Kitabı okurken dahi emek sarf etmeniz gerekiyor. Tam olarak idrak edebilmek için ikinciye okumak gerek diye düşünüyorum.Kitap, dışardan baktığımız da pek sık karşılaşabileceğimiz normal bir tiplemenin ızdıraplı ruhunun detaylarına iniyor.Bu tiplemeyle hayata tutunamamış, hikayesi yarım kalmış, önemsenmemiş hayatlara ışık vuruyor Oğuz Atay. Bir yandan da burjuva kesimini yer yer eleştiriyor.Bütün bu tahlillerde burjuva hayatı yaşayan sonrasındaysa tutunamayan safına geçen Turgut Özben'in de çabasını yok sayamayız tabi.
"Bütünüyle unutulmaya kimsenin gücü yetmiyor. Bir duvarda iki satır yazı, bir albümde soluk bir resim, bir hafızada silik bir hayal olarak kalıyor istemese de. Bütünüyle unutulmak gibi acıklı bir oyuna kimsenin yüreği dayanamıyor."
"Öyle bir dünyada yaşıyorlardı ki iki insanın yaklaşmasının, bir noktada buluşmasının hemen hiç mümkünü yoktu. Bu bakımdan, bu değerli yaşayışın korunması gerekiyordu."