Uyandım, aklımdan gitmeyen sen
varamayan ben
Hayatım kaosların ortasında yalnızlığa ezgileniyor
Vursunlar diyorum, dönmeyen duygulara
Alsınlar beni, avuçlarına koysunlar
Evim sanayım…
Gitmeyi sen anlat, kalmayı ben
Çıkıp gelememek,
Gelipte gidememeklerin ülkesi
Adı sen, konum kalbim
Bul beni
Çıkar, çıkmaz sokaklardan
Yollarımı bulamıyorum
Elimde yarım kalan sevdamla…
Bazı anlar vardır; Karmaşanın içinde kalırsın. Ne hissettiğini tam olarak bilmez, ne anlatacağını bulabilirsin. İçinde bir sürü cümle vardır ama hiçbiri diline gelmez.
Bazı anlar vardır; Konuşmak istersin ama susarsın. Anlaşılmak istersin ama kimsenin seni duymadığını hissedersin. Kalabalıkların içinde bile yalnız kalırsın.
İşte o anlarda insan, Kendi içine çekilir. Yüreğinin en sessiz köşesine oturur ve bekler. Belki bir ses, belki bir anlayış, belki de sadece samimi bir gönül...
Çünkü bazen insanın ihtiyacı olan şey; Uzun cümleler değil, "Seni duyuyorum." diyen bir yürektir.
Ama hayat bana şunu öğretti: Beni herkes anlamayabilir, Herkes duymayabilir. Yine de kalbimde taşıdığım samimiyetten vazgeçmem. Çünkü insanı ayakta tutan, Onu gerçekten gören bir çift göz değil; Rabbinin onu her an gördüğünü bilmektir.
🗒️Kalemimden dökülen bir kaç satır..
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
ya ne güzel bir şiirsin sen..Şiir
Benimle yaşlansana?
Kitap okurum,
çay demler, şiir yazarım sana.
Ha bir de şükrederim
Sonra gözlerine bakar "amin" derim.
Amin, bugün de gördüm seni..
Özdemir Asaf
Özdemir Asaf