..geleceğin hiçbir önemi yoktu. Geçmişse yalnızca tek bir dersi içeriyordu: Sevgi,insana zarar veren bir hatadır; işbirlikçisi,yani umutsa tehlikeli bir yanılsama.
Nana elindeki yem tasını bıraktı. Bir parmağıyla Meryem’in çenesini tuttu,kaldırdı.
“Bana bak ,Meryem.”
Meryem istemeyerek de olsa baktı.
“Bunu öğren,kafana iyice sok, kızım” dedi Nana. “Pusulanın hep kuzeyi gösteren ibresi gibi, bir erkeğin suçlayan parmağı da daima, mutlaka bir kadını gösterir. Her zaman. Bunu hiç unutma, Meryem.!”