Sokak Nöbetçilerini tekrar okuma isteğimi körükledi. Çok özlemişim onları. Yankı'nın günlüğünü okumak zaten bambaşka bir histi. Kargo gelir gelmez hemen açıp okumaya başladığım ağlaya ağlaya okuduğum bir kitap oldu.
Bir 23 Şubat günü akşam 19:47’de polislere bir ihbar geldi.Anderson ailesinin çiftlik evlerinin önünde durup onları gözetleyen bir adam vardı.Ancak hava o kadar yağmurlu ve fırtınalıydı ki adamın kim olduğunu göremiyorlardı.Polisler yoğunluktan ve sellerin yolları kapatmasından dolayı ihbarlara çabuk yetişemiyorlardı ki Anderson ailesi için de çok geç kalınmıştı.İhbarlarından 9 saat sonra vardı ekipler evlerine ve evde yaşanan vahşet oldukça kanlıydı ancak cesetlerden bir iz yoktu, iki yetişkin-iki çocuğun cesetleri ortadan kaybolmuştu.Çok geçmeden katil ise arabası sayesinde bulunmuş ve tutuklamıştı.Katilin her yerinde, ayak altları ve avuç içleri de dahil rakamlarla dolu dövmeler mevcuttu ve hiç konuşmuyordu, dövmeleri kendisinin yaptığı tespit edilmişti.Kim olduğunu, adını vb. bulamıyorlardı çünkü sistemde kayıtlı hiçbir bulgu yoktu.
Diğer yandan Mila Vasquez artık karanlıkla savaşmayı ve polisliği bırakmış, kızı Alice ile birbirlerine alışabilecekleri yepyeni bir ev ve yer ile bir hayata başlamıştı.Ancak çok geçmeden yargıç kapısını çalıyor ve ona Anderson ailesi ve dövmeli adamdan bahsetti.Mila reddetmeye kararlı ancak bir detay vardı; adamın sol kolunda küçük bir şekilde rakamların arasına sıkıştırılmış bir isim; Mila.Bu demek oluyordu ki, adamın kim olduğunu yalnızca Mila ortaya çıkarabilir.
Ki çok geçmeden Enigma yani Suflör işin başına geçti, planlarını kurdu ve yine Mila ile kızı Alice’i karanlığın içine çekti.İki, diğer adıyla Başka Yer adlı paralel ve kötülük barındıran bir dünyanın olduğu sanal bir oyun, ona bu oyunda ve kızını bulmasında yol gösteren Pascal, daima yanında olan ve yardım eden Simon Berish, Melek Gözyaşı..
Bu oyun aynı zamanda cinayetler, kurbanlar ve katiller konusunda da yol gösterici ancak bunun sonuçları oldukça acı verici.
Vee
Reklam
Mavzer Çığlığı•1 | Naz Alina
Selam canım nasılsın Bugün karşınıza son zamanlarda okuduğum en karanlık, en yoğun ve kelimenin tam anlamıyla aklımı başımdan alan o devasa kitapla geldim Eğer satır aralarında kaybolacağınız, tutkunun ve tehlikenin zirve yaptığı kurguları seviyorsanız, arkanıza yaslanın çünkü bu kitaba BA- YIL- DI- NIZ
Kitap, alışılagelmiş o saf kız-kötü adam ya da basit bir av ve avcı dinamiğinin çok ama çok ötesinde. Hikayemiz, turuncu renginden nefret etmesine rağmen, adeta gökkuşağının o ikinci katmanına hapsolmuş Elfida'nın etrafında dönüyor. Ve onu oraya hapseden, gizemlerle dolu, gerçekten tehlikeli olan Kurşun Alpugan Olaylar ilk başta bir uçurum kenarında, karakterlerimizin gözlerinin ilk kez kesişmesiyle başlıyor. O an aralarında başlayan şeyin adı belki saf bir çekim veya aşktı. Fakat yıllar sonra, yolları bu kez acımasız bir ringin ortasında kesiştiğinde, işler tamamen değişiyor. Elfida , Kurşun'un ellerine düşmek, o tehlikeli dünyanın bir parçası olmak ve gökkuşağının o hapsedici katmanına girebilmek için ölümü bile göze alıyor Kitap boyunca sırlar, tehlikeli oyunlar ve her sayfada Bu sadece bir takıntı mı yoksa delice bir aşk mı? diye kendinizi sorgulayacağınız muazzam bir psikolojik savaş okunuyor.Karakterlerin birbirini avlamaya çalışırken aslında kendilerini nasıl birer ava dönüştürdüklerini izlemek inanılmaz sarsıcıydı.
Gelelim benim hislerime... yazarın kalemi o kadar akıcı ve betimlemeleri o kadar güçlüydü ki, kitap 800 küsur sayfa olmasına rağmen nasıl bittiğini, o sayfalara nasıl gömüldüğümü hiç anlamadımYan boyamalı, kutulu o muhteşem tasarımıyla zaten kitaplığıma ayrı bir hava katmıştı ama içeriği kalbimi fena fethetti Karakterlerin arasındaki o yoğun çekim ve güç savaşı beni benden aldı. Ring sahnelerindeki o sertlik,
Peyami Safa en sevdiğim yazarlardan biridir. Hatta en sevdiğim yazardır diyebilirim. Onun kitaplarını okumayı özlemişim.
Kitaptan bahsedecek olursak. Olay örgüsü oldukça akıcı. Yoğunluğum olmasına rağmen kısa sürede kitabı bitirdim.
Eğer Osmanlıca kelimelere aşina değilseniz dili biraz ağır gelebilir.
Biraz polisiye tarzı bir kitap olduğundan da bahsetmekte fayda var.
Ayrıca bu baskıda önsözü okumanızı tavsiye etmem. Çünkü kitabın içeriğine dair bazı kısımlar var.
Uzun süredir polisiye okumadığım için sanırım aşırı hızlı bir şekilde bitirdim kitabı. Bu türü çok özlemişim. Kitabın akıcılığınında bunda payı büyük tabii ki. Sıkmıyor, her şey kısa bir süre içinde ve hızlıca anlatıldığından bir anda bitti kitap.
Bazı yerlerde mantık hataları ve fazla havada kalan yerler vardı. Yazarın ilk kitabı olduğundan normal diye düşünüyorum.
Baştan beri Lola sandığım kişinin o çıkmaması beni çok şaşırttı ama bir o kadar da üzdü. Mutlu bir sonla bitmesini onun kurtulmasını çok isterdim.
Kitabın adı ilk başta “Bu Benim Adım Değil” diye çevrilmiş sanırım iç sayfaların tamamında bu yazıyor ama dış kapak “Ben O Değilim”. Çook acemice bir hata. Sorun editör de mi, çevirmende mi yoksa yayınevinde mi? Dikkat edilmesi gerekirdi diye düşünüyorum.
Kitap güzel olmasına güzel ama 3 tane ergenin ağzından yazılmış bazı yerleri üf ne konuşuyor bunlar diye atlamak istedim. Gerçekten zamanın gençleri bu kadar salak ve laubali mi? Çerez niyetine okunur.
OKUYUN OKUTTURUN1000Kitap
Öncelikle selamlarrrrrr!
Bu kitap açık ara serinin en iyi kitabıdır diyerek başlıyorum. Yaşanan her şeyin bir sonuca kavuşması o kadar tatlıydı ki. Ama içimde buruk bir hüzün de var. Gökçen evreninin bu halini son okuyuşumuz gibi hissediyorum. Demir Zambak o etkiyi yaratmayacak gibi. Ama yine de bu evren benim evim. Yusuf Ali ve Güneş'in Murathan ve Gökçen gibi olmaları cidden çok minnoştu. Ağır bir mafya kurgusuna yakışmayan bir son olsa da son çok hoştu. Gerçekten mutsuz bitmediği için Loresi'ye minnettarım. Tekrardan okuyun okutturun. Ayrıca Gökçen'i çok özlemişim...
Kendinize iyi bakın<3
Reklam
Reklam