Tepenize çığ düştüğünde bütün karın altında yatarken neresi aşağı neresi yukarı anlayamaz oluyormuşsunuz, karı itip kurtulmak istiyor ama yanlış yönü seçip kendinizi daha da derine, kendi mezarınıza gömüyormuşsunuz işte kendimi aynen böyle hissediyorum, yönünü şaşırmış arafta kalmış,pusulamdan olmuş...
Yemin ederdim ki
yüzünü gördüğümden beri
tüm dünya bir hayal, tüm dünya hileli .
Bahçe şaşırmış,hangisi yaprak
çiçek hangisi
kuşlar kendinden geçmiş; bilememiş hangisi tuzak hangisi kuş yemi.
Gazap ve acı dolu dünyadan sonra,
Gidecek tek yer gölgelerin Dehşeti.
Yıllar geçtikçe yaklaşsam da yanına,
Korkarım sanma Ölümün Efendisi.
Varsın çok dar olsun kapısı cennetin,
Varsın cezalarla dolu olsun kara kaplı,
Benim efendisi kendi kaderimin,
Kendi ruhumun, benim tek komutanı.