öze
@ozlemtek53
Puan vermedi
Yazarın kaleminden olsa gerek, kitap çok duru, akıcı ve merak unsurlarıyla kaplıydı. Son zamanlarda odaklanmakta zorluk yaşamama rağmen, bu kitabın içerisinde kaybolmuş gibi hissettim. Duygular derinden hissedilirken düşünceler de düşünmeye sevk ediyor, duygu ve düşüncelerin harmanlanmış haliyle âdeta kendine bağlıyor. Yalnızca yıllardır süren bir aşk hikayesi değil o aşk hikayesinin gölgesinde veya ötesinde; tarihten, edebiyattan izler barındıran, siyasi konulara dokundurmayı ihmal etmeyen, kadın, iş hayatı, ülkemizdeki ataerkillik gibi konulara da ince ince değinen ve hem geçmişte hem günümüzde sosyal, ekonomik, siyasi, güncel bahsetmediğim birçok konuya da değinen; kendimizden, ülkemizden çok şey görebileceğimiz çok yönlü bir romandı ve bence bu kadar okunmasının ve sürükleyiciliğinin sebebi de bu; çoğu insana hitap edebilecek nitelikte olmasıydı.
Kitabın sonunda kitap bitmiş olsa da bazı konularda bakış açısına yenilik kattığını, okuyucuyu düşündürdüğünü, hayatını hatta kimliğini sorguladığını ve çok yoğun duygusal bir yolculuktan çıkmış olduğunuzu fark edeceksiniz. Okumayı ertelediğim ama hediye edilmesiyle hemen başladığım kitaptı. İyi ki de öyle olmuş! Ben keyifli okudum dileyen de keyifle okusun :)
Reklam
Filozof Epiktetos'un yüzyıllar önceden günümüze de ışık tuttuğu, eskimeyen ve hep güncel kalabilecek; kişisel gelişim türünün ana kaynağı gibi içerisindeki tavsiyelerle kılavuz olabilecek bir kitap. Erdem ve ahlakın ön planda olduğu, insanın iç huzurunu nasıl sağlaması gerektiğini kimi zaman direkt kimi zaman ise örneklerle en önemlisi ise sade bir dille akıcı bir şekilde anlatıyor. Hayattaki sorunları, soruları, anlamlandıramadıklarımızı ya da değiştirmemiz gerekenleri hatta farkına varmadıklarımızı ayrı başlıklarda ele alarak tek tek yön gösteriyor, üstelik bir psikolog edasıyla. Kendinizi yalnız, kötü, olumsuz hissedebileceğiniz birçok konuya kitapta yer verildiğini ve size çözümler sunduğunu, iyi geldiğini hissetmemek mümkün değil. Bu kitabı okumanın; ruha, psikolojiye sağlam dayanaklar sağlayabileceğini, ara ara okunarak hayatımızda sürekli güncel kalabilmesiyle iyi geleceğini, gerçek anlamda uygulanabilirse ise içsel huzurun, iyi yaşamın gerçekten kapısını açabileceğini göreceksiniz. Tüm kapılarınızın pozitifliklere kolaylıkla açılması dileğiyle...
Kitabın Nobel Edebiyat Ödülü alması başlama sebeplerimden ilkiydi. Okudukça ilgimi çeken iki şey; virgül ve nokta dışında bir noktalama işareti kullanılmamış olması ve karakterlerin, ülkenin bir isminin olmayışıydı. Olaylar araba kullanan bir adamın birden körleşmesi ve körlüğün yayılması ile başlıyor, "Ya birden herkes kör olsaydı?" diye düşünüp aynı zamanda merakla sayfaları çevirirken, sürükleyici olduğunu kabul etmeliyim.
Kitap boyunca biyolojik bir körlük mü yoksa gören körlükten mi bahsediliyor diye düşünmedim değil. Çünkü olaylar körlükle başlasa da devamında bir çok noktaya ince ince değindi; umut, sabır, vicdan, kabulleniş ya da başkaldırı, fedakarlık, inanç ve yaşam hakları, hatta temizlik bile. Gören gözlerle değil de körlük karşısında bazı şeylerin çok farklı olduğunu, okudukça fark ettim hatta körlüğün insanların etik değerlerini yok etmesine bile şahit olmak kitabı okumadan önce o bakış açısıyla bakamayacağım, anlayamayacağım bir durumdu sanırım. Asıl körün gördüğü hâlde görmeyen körler olduğunu da son sayfasında belirtip son mesajını verdi kitap ve bitti fakat gerçekleri gün yüzüne çıkaran, psikolojik yönü güçlü hatta zorlayıcı ve en önemlisi toplumsal değerleri sorgulatan yanıyla hep aklımda kalacak. Devamı niteliğinde ikinci kitabı var fakat ondan önce filmini izlemeyi düşünüyorum. Filmi için henüz bir şey söyleyemem fakat kitabın okumaya değer olduğunu söyleyebilirim.
8/10
Kitabı okumaya başlamadan önce, Yahudilerin öldürüldüğü Auschwitz toplama ve yok etme kampı'nı biraz araştırdım, okurken bazı yerlerde bazı şeylerin neden olduğuna dair fikir edinmede kolaylık sağladı fakat "anne" kitapta çok silikti, son ana kadar hep bir şey beklemiştim ama düşünceleri çok eksikti. Kitaptan sonra filme baktığımda kitabın sonundaki belirsizlik filmle giderilmese de çok az daha uzatılmış, diyaloglar neredeyse birebir verilmiş, anne ise kitaptaki gibi düşüncelerini bire bir belli etmese de duygularıyla filmde daha iyi ifade edilmişti. Akıcılık olarak bakıldığında ise müthişti, tek oturuşta okunabilecek kitaplardan...
