İslam’da her şey, tüm maddi etkileşim ve oluşlar, bunların ötesindeki olası nedenleriyle birlikte Allah’ın yaratmasının ve iradesinin ürünüdür. Sebebini ve mekanizmasını keşfettik diye Allah’ı denklem dışına çıkartmak, Hristiyan geleneğinden bize sirayet etmiş, Batı düşüncesinin kötü alışkanlıklarından biridir.
Reklam
“En güçlünün hayatta kaldığı bir mücadele” fikri de evrimle ilgili değildir; zira evrimde “doğal seçilim” dediğimiz süreç, “ortam değişikliklerine en iyi uyum sağlayanların hayatta kalması ve daha fazla üreyerek zaman içinde ortama hâkim olması” meselesini açıklar. Burada “güç” değil, “uyum” esastır. (Herbert Spencer’ın orijinal ifadesiyle: Survival of the fittest). Yani hayatta kalanlar en güçlüler değil, en iyi uyuma sahip olanlardır.
Onlar bildikleri bilimden başka bilgi kaynağı tanımayan, onu da despot kiliselerine karşı mücadele verip, dini hayatın dışına iterek dişiyle tırnağıyla elde etmiş Avrupa ülkelerinin insanlarıydı. Onlar kilisesi akıl dışı ne varsa dayatırken, aklı yasaklarken, ancak insanlık onuruyla, belki de bildiği tek dine karşı gelerek gelişme gösterebilmiş bir topluluğun bireyleriydi. “Din ve Bilim” Batı’nın zihninde birbirini dışlayan iki düşman haline gelmişti adeta.
Danimarka’nın başkenti Kopenhang’da bir araştırma laboratuvarında çalışıyordum. Mesai arkadaşım bana: “ Sen hem dindar olmayı hem de bilimle uğraşmayı nasıl bağdaştırıyorsun? Çelişkili değil mi bu durum?” Cevabım düşünmeden oldu: “Dinim bana emrettiği için bilim yapmak zorundayım. Kutsal Kitabımın bana emri böyle..”
Özlem
, bir kitap okudu10/10
Beğendi
·5 günde okudu
·Okunma: 30 Mart 2025 00:43
·2025 4. kitabı
Reklam